Paida i Lajin oraz holistycznie o samouzdrawianiu. Miniwarsztaty w Łodzi

Wykład i mini warsztaty w Dobrym Życiu w Łodzi - 9 marca godz.14-19
Wykład: Wszystko odwrotnie. O samouzdrawianiu, zdrowiu i chorobach, medycynie naturalnej

oraz mini-warsztat:
Techniki samouzdrawiania wg klasycznej medycyny chińskiej PAIDA I LAJIN

Wejście - donacja z serca

Dlaczego ich nie poznałeś do tej pory? Ponieważ są darmowe. Po pokazie, w ciągu kilku minut możesz się nauczyć ich stosowania, samouzdrowiać się, zapobiegać chorobom i zarządzać swoim zdrowiem przez całe życie.

http://sztukadobregozycia.pl/wydarzenie/paida-i-lajin/

Kopniak dla psychoanalityka

Jestem zdania, iż zawsze jest jakiś alternatywny, wobec współczesnej medycyny, sposób leczenia, jakiś naturalny sposób samouzdrawiania. Sama natura, istynkt ludzkiego ciała, intuicja podsuwają takich metod tysiące. I jestem również zdania, że dotyczy to nie tylko ciała, lecz przede wszystkim psychiki, nadwyrężonej zwiększonym stresem, stylem życia w społeczeństwie, gdzie jednym z elementów tego życia jest tzw. wyścig szczurów.

Próba nadążenia, sprostania wymaganiom społecznym, czy też narzuconym sobie samemu, by być takim jak „Y”, by osiągnąć to, co osiągnął jakiś tam „X”, stwarza napięcia psychiczne. Powstają, gdy rodzi się w nas konflikt wynikający z niezgody z przypisanej przez szkoły, rodziny, religie, czy nasze własne pragnienia, roli, często granej przez całe życie.

Oto przykład odszukania i wykorzystania takiej alternatywnej i zupełnie naturalnej terapii. Dotarła do mnie od znajomej mieszkającej w Ameryce. Opisuje ona taką oto historię:

Moja koleżanka ze studiów psychologicznych na Uniwersytecie, żaliła się, że ma w domu „piekło” z powodu choroby psychicznej swojej matki. Od lat, jako dziecko, żyła w lęku o zdrowie mamy, bo co jakiś czas choroba się nasilała. Gdy dorosła postanowiła nawet zostać psychologiem, by pomagać, by odkryć skuteczny sposób leczenia takich przypadków.

Wcześniej jej mama przeszła leczenie i u psychoanalityków, psychiatrów, leczenie farmakologiczne w zakładach zamkniętych. Psychoanaltycy pracowali z nią przez ponad dziesięć lat. Mówili: „to nie takie proste, bo nasza psychika jest bardzo skomplikowana”. Analizowali więc sny, próbowali wyciągnąć coś z nieświadomej części umysłu kobiety, nawet ze zbiorowej nieświadomości. Później były techniki regresywne, próba dotarcia do pierwotnego krzyku, analizowanie dzieciństwa, itd. Ciągnęło się to i ciągnęło. I nie było widać temu końca. I chora, i jej rodzina byli bliscy pogodzenia się z tym, że tak już musi być.

Któregoś dnia zaproponowałam jej, by spróbować czegoś zupełnie innego. Wyczytałam, bowiem o metodach stosowanych w Japonii, w klasztorach zen. Opisywał to w paru zdaniach mój ulubiony mistyk. Dałam jej ten kawałek do przeczytania, a ona natychmiast się do tego zapaliła. Tę terapię można było zastosować w domu, jest aż tak prosta. Lecz ona wymyśliła wakacje z matką w Japonii.

Zdobyła jakieś kontakty, zebrała pieniądze i obie pojechały - matka, jako pacjentka, córka, jako studentka tradycyjnych i naturalnych metod terapii.

W jakimś klasztorze zen, matka wróciła do zdrowia, a córka dała kopniaka całej zachodniej psychoanalizie. W ciągu miesiąca buddyjscy mnisi osiągnęli to, co psychoanalitykom nie udało się przez kilkanaście lat. Córka w miesiąc, a ściślej mówiąc, w pięć minut, nauczyła się tego, czego, by nie dały jej wieloletnie studia.

Co takiego mnisi tam zaproponowali? Zostawili ją samej sobie. Gdzieś w odludnej części klasztoru dali jej miejsce do zamieszkania. Miała do dyspozycji kawałek ogrodu, kawałek górskiej ścieżki, trochę drzew, kwiatów, ptaków, otwarte niebo nad sobą i przede wszystkim święty spokój. Nikt jej nie odwiedzał, nikt z nią przez miesiąc nie rozmawiał, nikt nie zamienił z nią ani słowa. W ogóle nie widziała innego człowieka. Jadła bardzo skromne jedzenie tylko raz dziennie, w niektóre dni, dosłownie nic, nawet wody.

Jej dzień to spacer, rozmowy z drzewami, ptakami, chmurami, pieszczenie kwiatów i żadnej litości, żadnego współczucia, żadnego dobrego słowa znikąd, żadnych leków, ziółek, niczego. Tylko bycie samemu ze sobą. Kolejnego dnia też spacer, siedzenie gdzieś na skałach i obserwowanie jak płyną chmury na niebie i jak rośnie trawa. I tak dzień po dniu.

To ją odprężyło, pozwoliło zrzucić ciężar odpowiedzialności za świat, społeczeństwo, innych ludzi, ale i za siebie. Nikt tu od niej niczego nie oczekiwał. Pewnego dnia zrozumiała, że też nie powinna niczego oczekiwać od siebie.

Nikt tu nie kiwnął nawet palcem, by ją zmienić, by ją do czegoś przekonać, by jej czegoś nauczyć. Nikt z nią nie wykonał żadnej pracy. Ona też nie wykonała żadnej pracy. Nikt nie kazał wspominać dzieciństwa, nie narzucił medytacji.

Lekiem była cisza, natura i nicnierobienie. Lek był w niej.

Córka przyglądała się temu z daleka, nic więcej.

Czego jej matka tam się nauczyła? Nicnierobienia umysłem. To wszystko. Wystarczyło pobyć samej ze sobą przez trzy tygodnie. Wydaje się to zbyt proste, by było skuteczne. Ale tak właśnie jest. Współczesne społeczeństwo wmówiło nam, że wszystko musi być skomplikowane, złożone, że wymaga wielkiej walki, wielkiej pracy i że wymaga pracy nad sobą. To wszystko wywołuje w nas jedynie napięcie. Tutaj proponuje się coś zupełnie odwrotnego – totalne rozluźnienie. A wszystko i tak się toczy, jak się miało toczyć. I tylko o to odprężenie chodzi.

Świat wokół się zmienia, ale nie zmienia dzięki naszej walce, dzieje się to samo z siebie. Nasz wkład to, czasem jakiś przecinek, jakaś kropka. Taka jest kolej rzeczy. Zmienia się jedynie nasze nastawienie, zaangażowanie myśli i emocji – rozluźniamy się, odpuszczamy, odwiązujemy mocujące nas liny i łańcuchy. Zrozumieć najłatwiej można to w kontakcie z samym sobą, gdy nie uciekamy przed sobą i nie gonimy za sobą w wyścigu szczurów.

Tak to wyglądało. Po dwudziesto-jednodniowym pobycie w klasztorze, matka z córką zrobiły sobie tygodniową wycieczkę po Japonii. Szczęśliwe, radosne, rozluźnione.

Gdy wróciły do Stanów choroba matki nie wróciła. Od tej pory minęło osiem lat i wszystko jest ok.

Matka i córka wymierzyły po solidnym kopniaku psychoanalitykom.

Jednak obie, ja i moja koleżanka, skończyłyśmy studia psychologiczne, lecz w naszej obecnej pracy bardziej skupiamy się na prostych i bardzo prostych metodach, zaczerpniętych, między innymi, z tradycji Wschodu. Od czasu do czasu, tam, w Japonii, Chinach, Indiach i Tybecie „studiujemy” tamtejsze metody.

Dzisiaj, we współczesnej psychologii goszczą one już coraz częściej, chociaż medycyna jest na nie oporna.

Dlaczego? Wiadomo … pieniądze. Mnisi zajęli się matką koleżanki za darmo, a psychoanalitycy zbili fortuny wciskając matce „filozofię” zamiast leczenia.

Tak. Wiadomo, pieniądze. A jest przecież tyle naturalnych, oraz obecnych w nas samych metod pozwalających wrócić do zdrowia fizycznego i psychicznego, które tak naprawdę są jednym. To głownie nasza psychika jest zarzewiem wszelkich chorób, ale ma w sobie również wbudowane metody samouzdrawiania. Każde psychiczne napięcie może wywołać dysharmonię, chorobę. Lecz każda choroba jest też informacją, ma zakodowany w sobie lek. Wystarczy to zrozumieć. Odkodowanie polega na zrozumieniu, a samo zrozumenie może już być lekiem. Czasem potrzebne ziółko, czasem inny lek, ale bazą jest zrozumienie, że wszystko ma swoją przyczynę. Póki tej przyczyny nie spuścimy z łańcucha, póki nie oczyścimy się z napięć i rzeczy, które stały się naszymi nałogami, nie będziemy wolni, nie będziemy zdrowi.

Pieniądze stały się nie tylko motorem postępu w medycynie, lecz stały się też hamulcem, zasłoną, lub wręcz czymś, co eliminuje konkurencję w napychaniu sobie nimi kieszeni. Medycyna naturalna i samouzdrawianie jest najczęściej darmowe i to tłumaczy, dlaczego medycyna i medycyna naturalna to dwie zupełnie odrębne gałęzie, z których ta pierwsza ignoruje i zwalcza tę drugą.

Niesamowitej opowieści wysłuchał i komentarzem opatrzył: Piotr Kiewra        

Nie walcz z chorobą

Choroba, cierpienie jest informacją.

Jest przyczyna, jest powód - jest zawsze. Jak nie w ciele, na powierzchni (ciało jest powierzchnią), na zewnątrz, w środowisku, to głębiej, to w psyche, lub jeszcze głębiej.

 

A skoro jest przyczyna, to skutek, cierpienie, ból, symptom, choroba są informacją o tej przyczynie, wskazują ją.

 

Jeśli człowiek jest wrażliwy, kontemplacyjny, gdy zwraca uwagę na siebie, gdy „rozmawia”, czuje swoje ciało, potrafi jak po nitce do kłębka dojść do przyczyny. Choroba, symptom, ból mówią – wołają: Odnajdź mnie – moją przyczynę, powód, dla którego jestem, istnieję! Zrozum mnie!  

 

„Odnajdź mnie, zrozum, a powiem ci, co robisz źle...” -  tak mówi do ciebie.  Póki nie odnajdziesz, będzie w twoim ciele i umyśle i póki się temu nie przyjrzysz, nie zrozumiesz, nic się nie zmieni.

 

Możesz się leczyć, próbować usuwać skutki, kamuflować objawy, ale na dłuższą metę, to nie będzie żadne leczenie, żadne uzdrawianie. Tak czyni medycyna – kamufluje objawy. Stąd duża część chorób staje się chorobami przewlekłymi, a przy okazji leki stają się przyczyną kolejnych chorób poprzez swoje skutki uboczne.

 

Leki są niebezpieczne, szczególnie środki przeciwbólowe, bo zabijają informację, a ty brniesz dalej, nie usuwasz przyczyny, a ciało daje coraz silniejsze sygnały, coraz bardziej wymowne objawy, aż do śmiertelnych włącznie.

 

Dlaczego medycyna nie bada przyczyn chorób, dlaczego lekarz tego nie robi? Dlaczego nie dochodzi jak po nitce do kłębka?

Dlaczego medycyna ci o tym nie mówi?

 

Bo medycynie - systemowi zależy na twojej chorobie, a nie na twoim zdrowiu, jej się nie opłaca twoje zdrowie. Tak ten system jest zaprogramowany. Lekarz często, albo zawsze jest tego nieświadomy, iż jest częścią systemu opiekowania się chorobami, a nie kimś, kto ma się opiekować naszym zdrowiem. System tak kształci lekarzy, by wypisywali recepty, bez zbytniego zaangażowania, bez poszukiwań, bez rozumienia natury człowieka. Uczy się ich spaceru po powierzchni, nie dogłębnej, mentalnej i duchowej obecności przy innym człowieku, lecz poznania tylko mechanizmu działania ciała. Lekarz nie analizuje, w większości, stylu życia pacjenta, jego strony mentalnej i duchowej. Czynią to wrażliwsi, mądrzejsi, lepsi lekarze, ale tych nie łatwo znaleźć, bo system ich eliminuje, usuwa poza nawias, bo są dla niego zagrożeniem.

 

Taka jest natura choroby – jest informacją.

 

Taka jest natura zdrowia – jest równowagą. Gdy coś je uszkadza, gdy coś je niszczy, daje ci informacje, na początku delikatnie, łagodnie, później ostrzej, mocniej, aż zrozumiesz, aż poczujesz, że szkodzisz.

 

Zdrowie jest twoją naturą, a choroba twoim wyborem.

 

Tak naprawdę choroba jest twoim wyborem, bo jesteś za nią odpowiedzialny. Bagatelizując objawy, wysyłane ci sygnały, nie rozmawiając z ciałem, nie rozumiejąc siebie, mechanizmów dziejących się w ciele, szkodzisz zdrowiu, szkodzisz sobie.

Po pierwsze - żyjąc z dala od otaczającej nas natury - nie odżywiając się w sposób zgodny z tym, co natura daje, przetwarzając pożywienie, nie dając ciału wytchnienia, ale i tego, co potrzebuje: ruchu, obecności wirusów i bakterii, bo wtedy, w ich obecności kształtuje się jego odporność. Ciało potrzebuje, naturalnych warunków dla niego, czyli nie przegrzanych pomieszczeń, nie nadmiernej higieny, nie bezruchu. Potrzebuje też spokoju, nie nadmiaru stresu, ale potrzebuje też zrozumienia jego potrzeb.

 

Ciało ma swoją mądrość, ma swoje mechanizmy samoozdrowieńcze, ale nie znosi niezrozumienia, destrukcji, bo nie nadąża z harmonizowaniem, przywracaniem równowagi.

 

Po drugie – szkodzisz zdrowiu, żyjąc z dala od swojej własnej natury. To szerszy, bardziej mentalny i duchowy temat, i opiszę go w następnym tekście poświęconym przyczynom chorób.

 

Gdy walczysz z chorobą, szkodzisz sobie. Walczysz z objawem, z informacją.

To tak jakbyś zabijał, czy ignorował listonosza, który przynosi ci ważne informacje, listy, telegramy, wiadomości. Wtedy nie jesteś świadomy, wtedy nic nie zmieniasz w swoim życiu, nie usuwasz przyczyny, bo jak masz ją usunąć skoro ją zignorowałeś, skoro zabiłeś listonosza, skoro spaliłeś, wyrzuciłeś listy i powiadomienia zanim się z nimi zapoznałeś.

 

Odnaleźć zdrowie... korzystając z informacji jakie daje ci ciało bólem, a umysł cierpieniem jest łatwo, po prostu odnajdujesz swoją naturę, zdrowie jest twoją naturą.

Nie walcz z bólem, nie walcz z cierpieniem, bo walczysz z informacjami, a nie z przyczynami. Po prostu odczytaj informacje, rozpoznaj je, zbadaj, wejdź w nie, a dojdziesz do przyczyny, a gdy sobie ją uświadomisz (czasem potrzebne też działanie, twoje lub medycyny działanie) - zniknie, odejdzie, wyzdrowiejesz.

 

Gdy dokonasz zmiany na poziomie duchowym, na poziomie uczuć, lub ciała i mentalnym,  a więc stylu życia, zniknie przyczyna i zniknie skutek – choroba.

 

Obserwuj ciało i umysł, ich bóle i cierpienia, a znikną. To najprostsze, bez walki a polegające na akceptacji metody, naturalne, instynktowne, intuicyjne sposoby samouzdrawiania.

 

Oprócz pomocy z zewnątrz, sam możesz być swoim uzdrowicielem.

By nim być na bieżąco, by pomagać sobie, zanim objawy się rozwiną, zanim staną się chorobą doraźną lub przewlekłą można:

 

- Najlepiej – kształtować swoją odporność, wtedy ciało samo sobie radzi z chorobami. Można ją kształtować na bardzo wysokim poziomie, korzystając z mechanizmów adaptacyjnych ciała metodami naturalnymi, zbliżeniem do natury: zimnem, ciepłem, słońcem, wodą, przebywaniem w obecności wirusów bakterii, odżywianiem bliskim – jak najbliższym naturalnemu, korzystając z roślin i ziół leczniczych i kształtujących naszą odporność, ruchem, sposobem myślenia, unikaniem zagrożeń niszczących system odpornościowy, np. nadmiernych i długotrwałych stresów, leków, np. antybiotyków, toksyn obecnych w pożywieniu i otoczeniu.

- Słuchać, obserwować sygnały ciała i odpowiadać na nie (działaniem, zmianą stylu życia, odżywiania, sposobu myślenia). Ciało odpowie, jeśli nasze działanie będzie właściwe, celne - poprawą, ustąpieniem objawów, błogostanem, efektem samoozdrowieńczym (to też warto znać, warto rozumieć, bo ten efekt daje często chorobowe objawy, a tak naprawdę choroba jest wtedy w fazie odwrotu).

- Słuchać instynktów ciała. Ciało podpowiada błogostanem, dobrym samopoczuciem, gdy coś jest dla niego dobre i naturalne, właściwe. I przeciwnie, podpowiada złym samopoczuciem, spadkiem witalności, zmęczeniem, przegrzaniem, bólami, zgagą, obecnością gazów w żołądku, przyspieszonym oddechem, wysypkami na skórze: mówi o czymś, co nie jest mu właściwe, naturalne, czego nie lubi, nie przyswaja, nie jest w stanie sobie na bieżąco z tym radzić, np. z odtruwaniem, usuwaniem toksyn, trawieniem, przyswajaniem, z brakiem, lub nadmiarem. Podpowiada instynktem np. o sposobie odżywiania, tzw odżywianie instynktowne. Nie wolno mylić, a tak się często dzieje, że mylimy ten instynkt ze smakami, szczególnie tymi sztucznymi, wynikającymi z przetwarzania żywności, przyprawiania, mieszania składników. Instytnkt to podpowiedź ciała, wykształcone przez kucharzy smaki to nawyki naszego umysłu

- Ciało wskazuje jednocześnie też sposób leczenia, miejsce uszkodzenia, miejsce wystąpienia dolegliowości i wystarczy krótsza lub dłuższa analiza, próba wniknięcia, zrozumienia by podjąć odpowiednie działanie, środki zaradcze.

- Słuchać sygnałów, podpowiedzi intuicji. To następna, silniejsza, informacja, lecz dość trudna dla tych, którzy nie rozróżniają podpowiedzi intucji od głosów i krzyków swoich myśli. Myśl jest czymś zupełnie innym niż intuicja, pochodzą z różnych źródeł. Intuicja jest zawsze pierwsza i nie jest głosem, słowem, jest uczuciem. Myśl pochodzi z głowy, ma formę słowa, jest wolniejsza, bo logika rozważa najpierw za i przeciw, intuicja z serca i duszy. Intuicja ma tę cechę, iż nigdy się nie myli. Problem w tym, że często mylimy ją z myślą.

- Dlatego skuteczna w samouzdrawianiu, w uzdrawianiu, w leczeniu jest medycyna naturalna, bo nawet jak czegoś nie wiesz, coś zignorujesz, to natura zrobi coś za ciebie, usunie przyczynę bez twojego zrozumienia, bez twojej wiedzy, bez poznania przyczyny przez ciebie. 

- Stosować inne środki, bardziej zaawansowane, o których napiszę w następnym tekście, poświęconym przyczynom chorób, lub o których piszę w tekstach, które znajdziesz na blogu, w kategorii „niesamowite historie”.

 

Szerzej o samouzdrawianiu mówię w moich filmikach na YouTube, w kategorii: Samouzdrawianie.

 

Piotr Kiewra

Chora medycyna, czyli o lekarzach sprzyjających chorobie

By sprawa była jasna od samego początku, mówiąc o lekarzach, nie mam na myśli wszystkich lekarzy. Mam na myśli tylko tych, którzy ściśle dopasowali się do systemu, tych, którzy zaniechali poszukiwań, tych, którzy nie starają się zrozumieć człowieka, jego ciała, właściwości psychiki, jego duchowej strony.

Mam na myśli tych, którzy odeszli od tysięcy lat tradycji medycyny, a przede wszystkim od natury. Mam na myśli tych, którzy zaufali wyłącznie chemii, lekom chemicznym, pieniądzom, pseudonauce, przedmiotom, aparaturze diagnostycznej, laserom, przyrządom, chirurgii.

Mam na myśli tych, którzy biorą pieniądze za leczenie, a nie za utrzymanie ludzi w zdrowiu. Tych, którzy stali się częścią sytemu, biorąc pieniadze bez względu na skuteczność swojej misji. Tych, którzy przyłączyli się do systemu swoim głosem potępienia wobec prawdziwych lekarzy głoszących prawdę i przede wszystkich, zajmujących się zdrowiem ludzi, a nie ich chorobami.

Lekarz, który zajmuje się wyłącznie chorobami, a nie utrzymaniem w zdrowiu swoich podopiecznych, nie jest prawdziwym lekarzem.

Lekarz, który nie wnika w przyczynę schorzenia, który nie poznaje pacjenta, który nie wnika w psychikę, w mentalną stronę człowieka, który nie ufa naturze, nie wierzy w naturalne mechanizmy samoozdrowieńcze, który nie leczy ludzi słowem, dietą, skierowaniem w stronę zdrowego stylu życia, nie jest prawdziwym lekarzem. Nie jest nim, gdy zajmuje się tylko objawami choroby, gdy przepisuje środki przeciwbólowe, antybiotyki. Nie jest nim, gdy ufa reklamom leków, programom szczepień, które najczęściej są eksperymentami naukowymi i niewiele mają wspólnego z medycyną. Nie jest nim, gdy nie informuje pacjenta o skutkach ubocznych leków, o prawdziwych skutkach zażywania leków. Nie jest nim, gdy wypisuje jedynie leki z apteki. Nie jest nim, gdy nie potrafi znaleźć czegoś naturalnego, tańszego, lub darmowego, jako zamiennika leku z apteki, gdy nie potrafi zmotywować swego podopiecznego do przeprogramowania sposobu myślenia, stylu życia, znaleźć sposobu na stres.

Nie jest nim, gdy wspólnie ze swoim podopiecznym nie pracuje nad wzmocnieniem i utrzymaniem naturalnej oraz adaptacyjnej odporności.

Ktoś, kto boi się systemu, koncernów farmaceutycznych, nie jest lekarzem. Jest urzędnikiem – wypisywaczem recept, marionetką, papugą powtarzającą wszystko, czego się wyuczył słuchając wykładów, czytając ksiażki o lekach, nie wychodząc ani na jotę poza ścieżkę wyznaczoną przez system.

Lekarz, który dla pieniędzy, „zaprzedaje swoją duszę diabłu”, nie jest prawdziwym lekarzem.

Lekarz, który nie szuka prawdy, który nie jest uczciwy wobec swoich podopiecznych i wobec siebie, nie jest prawdziwym lekarzem.

Lekarz, który bierze pieniądze, za podtrzymywanie ludzi w chorobie, nie jest prawdziwym lekarzem. Nie jest nim, jeśli wypisuje po raz drugi, trzeci i dziesiąty, te same leki. Nie jest nim, gdy mówi swojemu podopiecznemu, że choroba jest nieuleczalna. Nie jest nim, gdy nie potrafi znaleźć przyczyny choroby. Nie jest nim, gdy nie zna swego pacjenta, gdy nie poznał jego stylu życia, odżywiania, sposobu myślenia, gdy nie odbył z nim szczerej rozmowy.

Lekarz, który bazuje jedynie na systemie kształcenia lekarzy, opanowanym przez farmację, nie jest prawdziwym lekarzem. Nie jest nim, gdy nie szuka wiedzy w medycynie naturalnej, w klasycznej medycynie chińskiej, w ajurwedzie, w ziołolecznictwie, w psychologii, duchowości, dietetyce.

Lekarz, nie jest prawdziwym lekarzem, gdy sam jest chory, gdy jego rodzina choruje. 

Nie jest nim, gdy nie ma w nim radości, gdy nie jest przyjacielem swoich podopiecznych, gdy nie darzy ich miłością.

Lekarz, który jest częścią systemu opieki zdrowotnej, nie może być prawdziwym lekarzem, bo uczestniczy w kłamstwie i zbrodniach tego systemu.

Nie jest prawdziwym lekarzem ktoś, kto boi się odpowiedzialności i chroni się pod płaszczem systemu.

Nie jest prawdziwym lekarzem ten, kto nie buntuje się przeciwko systemowi, który wypompowuje z budżetu i z ludzi pieniądze, nie dając prawie nic w zamian, nie dając pełni zdrowia, a jedynie nadzieję na brak postępów choroby.

Nie jest prawdziwym lekarzem ktoś, kto zajmuje się swoimi chorobami a nie zdrowiem, kto nie daje przykładu swoim podopiecznym, jak dbać o zdrowie.

Nie jest prawdziwym lekarzem ktoś, kto boi się głosić prawdę.

Nie może być lekarzem ktoś, w kim nie ma współczucia. Nie może, bo lekarz, który nie jest szczery, żyje krótko, bo współczucie go zabija. Taki lekarz przejmuje choroby swoich pacjentów. Współczucie u lekarza może iść w parze jedynie ze szczerością, z prawdą, z byciem prawdziwym lekarzem.

Stąd właśnie u lekarzy taka znieczulica. Jest ona samoobroną przed współczuciem, wyrzutami sumienia z powodu zła, jakie wyrządza uczestnicząc bezkrytycznie w działaniach systemu, z bycia nieuczciwym, bycia hipokrytą, bycia chorym członkiem chorej medycyny.

Nie jest lekarzem, bo odszedł od idei głoszonej przez Hipokratesa, nie rozwija się w jej duchu.

Lekarz by stał się prawdziwym lekarzem, musi stać się przewodnikiem w samouzdrawianiu. Tak, bo tylko taki proces przemiany z choroby w zdrowie jest możliwy, bo choroba nie jest tylko czymś na poziomie ciała, jej przyczyna tkwi zawsze w umyśle, lub jest przez niego prowokowana, bo jest sygnałem ciała w stronę umysłu o przyczynie dysharmonii.

Tylko samouzdrawianie jest możliwe, a lekarz, to ktoś, kto pomoże choremu to zrozumieć i ten proces zmian przeprowadzić.

By lekarz stał się naprawdę skuteczny musi działać na wszystkich poziomach, czyli musi się stać tym, kogo tak krytykuje i zwalcza – trenerem, szamanem, psychologiem, uzdrowicielem i duchowym przewodnikiem, bo tylko ktoś, kto rozumie wszystkie sfery człowieka (cielesną, mentalną i duchową) może mu pomóc.

Lecz by lekarz takim lekarzem się stał, zmienić się musi wszystko, czyli system. Wszystko musi zostać odwrócone: trzeba pozwolić istnieć naturze, a zdrowie jest jej częścią w naturze człowieka, wtedy choroba sama odejdzie.

Lekarza powinno się opłacać za utrzymanie zdrowia, a nie za zajmowanie się chorobą – od tego trzeba zacząć. Wtedy będzie miał motywację do pracy nad sobą, by zrozumieć człowieka, jego konstrukcję, pochodzenie chorób, ale przede wszystkim źródło zdrowia i sposoby na jego utrzymanie.

Im większe będzie to zrozumienie, tym więcej tego zrozumienia spłynie na jego podopiecznych, tym więcej będzie profilaktyki, a tym mniej zajmowania się chorobami. 

W skrajnym przypadku cały koszt dla przeciętnego człowieka ponoszony wspólnie z innymi podopiecznymi będzie płacą dla lekarza, a nie kosztem utrzymania systemu, ze szpitalami, drogą aparaturą, reklamami leków, oraz tysiącami „szczurów”, korzystających, czytaj trwoniących góry pieniędzy, przy okazji działania tego mechanizmu będącego połączeniem polityki, biznesu i innych wielu niepotrzebnych śmieci.

Lekarz świadomy tego, iż to zdrowie jest naturą człowieka, zaszczepi tę świadomość podopiecznym. W takim przypadku wystarczy, iż podsunie kilka narzędzi by tę świadomość podtrzymać, kilka narzędzi służących działaniom ludzi w codziennym życiu, a średnia szczęścia, radości podniesie się, bo to właśnie poczucie szczęścia, wypływająca z niego radość podtrzymują zdrowie.

Prawdziwy lekarz musi to zrobić, by osiągnąć spełnienie jako lekarz, a nie trybik w maszynie podtrzymującej choroby.

Prawdziwy lekarz różni się od członka systemu tym, jak patrzy na swojego podopiecznego. Patrzy inaczej, głębiej, współczująco, z uśmiechem, radością, ze świadomością bycia lekarzem-człowiekiem. Patrzy jak na przyjaciela, jak na człowieka, a nie jak na ofiarę, jak na źródło pieniądza, z obojętnością, pogardą, nienawiścią, brakiem szacunku, kogoś, kogo można bezkarnie wykorzystać.

I to byłoby na tyle.

Piotr Kiewra

Łatwo jest być chorym

Łatwo jest być chorym, bo twojej chorobie sprzyjają lekarze*, twoi bliscy, twoje przekonania, twój styl życia, to, co zjadasz i twój strach. Przede wszystkim strach.

Jeśli lękasz się choroby, to już ją projektujesz. Lęk przed chorobą jest jej projektem. Właśnie tak potężny jest nasz umysł. Owszem on potrafi kreować też pozytywy, lecz do tego potrzebna jest pozytywna myśl, radość, miłość i brak lęku.

100 % chorób ma swoje pochodzenie – źródło, w umyśle.

Dlatego bycie zdrowym jest trudne, bo potrzeba pozytywnego nastawienia, bycia pozytywnym, bycia wobec życia na TAK, a o to trudno, bardzo trudno.

Jest tak z kilku powodów.

Po pierwsze: zdrowie jest stanem bycia, co oznacza porozumienie – równowagę ciała, umysłu i czegoś subtelnego, duchowego, subiektywnego (najczęściej nazywanego duszą).

Po drugie: zdrowie jest stanem, którego (z powyższych względów) nie można zdefiniować. Nie można więc, do niego dążyć i nie można niczego z nim zrobić. Ono nie poddaje się działaniu, nie ma do niego drogi – przychodzi samo, gdy spełnione są określone warunki (dla każdego człowieka inne, bo człowiek to indywidualność, nie ma dwóch takich samych ludzi, nie tylko fizycznie, ale i mentalnie, i duchowo).

Po trzecie: nie można go pragnąć (również z powyższych względów), bo każde pragnienie jest wynikiem lęku (a lęk prowokuje choroby. Pragnąc zdrowia przyznajemy tym samym, iż go nie mamy, i że jest w nas lęk), a jak mówią mistycy – naturą pragnienia jest niespełnienie. Czyli pragnąc zdrowia otrzymujesz odwrotny skutek – chorobę.

Ponieważ jednak zdrowie jest naszą naturą, naszym programem, a podejmując jakiekolwiek starania, ten program – mechanizm, psujemy, łatwiej o nie eliminując to, co sprzyja chorobie, eliminując przyczyny chorób. Łatwiej o zdrowie żyjąc jak najbliżej natury, w zgodzie z naturą, w tym też w zgodzie z naturą naszego ciała.

Lecz to jest trudne dla przeciętnego człowieka, ale i dla współczesnej medycyny nastawionej na stosowanie leków chemicznych, na leczenie objawów, a nie na usuwanie przyczyn. Trudne, ponieważ człowiek oderwany od swojej duchowej istoty, wychowany w pogardzie dla ciała, w braku poszanowania jego, jako świątyni, nie rozumie siebie, nie rozumie swego ciała, jego potrzeb, jego języka, jego madrości. To powoduje, iż bardziej mu przeszkadzamy, niż jesteśmy w stanie pomóc działaniami. A najbardziej przeszkadza ciału traktowanie umysłu jako władcy absolutnego poprzez którego staramy się wpływać na ciało, decydując np. zamiast instynktu, o tym co mamy jeść. Przeszkadza ciału zbyt duża wiedza gromadzona w umyśle, której człowiek częściej używa przeciw ciału niż w sposób zdrowiu służący. Tą częścią umysłu są nasze przekonania, a te trudno zmienić, bo trudno zrozumieć, że ciało samo potrafi zadbać o zdrowie, jeśli się uszanuje jego autonomię, jego mechanizmy samoregulujące, samouzdrawiające, jego naturę i fakt, iż jest ono pochodną natury, a natura jest źródłem jego zdrowia.

Łatwiej jest chorować, bo choroba będąca zakłóceniem równowagi, manifestacją braku zaufania do ciała, do programu służącemu zdrowiu, do natury, objawia się w ciele w konkretnej materialnej postaci, czego nie można powiedzieć o zdrowiu – ono nie ma żadnej materialnej postaci, żadnych objawów (można jedynie stwierdzić brak objawów chorobowych, co nie oznacza jeszcze zdrowia).

O chorobę łatwiej, bo nią można się zająć, można wykonać wokół niej, jak i siebie, wiele działań. I co chyba najbardziej istotne, dzięki chorobie można wiele osiągnąć, można odnieść wymierne korzyści. Oczywiście są to pozorne korzyści, iluzje, ale takimi właśnie iluzjami żyje współczesny człowiek, nie tylko współczesny. Od zarania dziejów człowiek żyjący w społeczeństwie karmił się iluzjami, karmił nimi swój umysł, swoje ego.

Bycie na NIE, oczekiwania wobec siebie i innych, pragnienia, wspomnienia, zmartwienia, poczucie osamotnienia i lęk, to stan umysłu, a ciało jest tylko jego odzwierciedleniem, jest jak papuga, która to wszystko powtarza i przetwarza na język materii.

Dlatego bycie chorym jest łatwe. Jest łatwe, bo to, co powyżej wymienione jest bardzo powszechne.

90% ludzi pragnie chorób. Oczywiście nie pragnie ich w sposób świadomy. 

Przyciągamy je podświadomie do siebie, bo dają nam profity: współczucie, zainteresowanie otoczenia, tematy do rozmów i okazję do wyrażenia potrzeby opieki, pomocy, bycia blisko innych ludzi, choćby innych chorych i bliskich. Będąc chorym można się wymigać od pracy, od aktywności, od kreatywności, od pełni życia. Będąc chorym łatwiej o przyjaźń z lenistwem, ale i milionami myśli o złu świata i innych ludzi. 

Jest i też, oczywiście, odwrotnie: będąc w przyjaźni z negatywną myślą o sobie, o świecie, o innych ludziach, lenistwem, nudą, jesteś – siłą rzeczy – w przyjaźni z chorobą.

Będąc chorym łatwiej o kontakt z innym człowiekiem, łatwiej o przyjaźń, łatwiej o bycie w tłumie ludzi.

Człowiek zdrowy nie wzbudza takiego zainteresowania jak chory. Jest nawet na odwrót, człowiek zdrowy, tryskający zdrowiem, wzbudza nienawiść, a przynajmniej obojętność. Jest obcy, bo jest inny. Wydaje się być egoistycznym, a jest to tylko pozór, bo właśnie choroby idą w parze z ego. Im większe ego, tym łatwiej o chorobę, bo poprzez ego skupiasz się na sobie, na tym, jak przyciągnąć do siebie owo zainteresowanie i współczucie, przyjaźń i miłość innych. Bojąc się tego, iż nie mamy czego ofiarować, pragniemy przyciągnąć uwagę innych  i wybieramy łatwiejszą drogę – ścieżkę choroby. 

Dzieje się to podświadomie, a sprzyja temu właściwość naszego umysłu: strach. Przede wszystkim boimy się samotności. Bojąc się jej jesteśmy w stanie zrobić wszystko, by nie być samotnym. W tym wszystkim mieści się też i choroba, przede wszystkim choroba.

Człowiek zdrowy ma w sobie więcej miłości do siebie, do swojego ciała, traktuje ciało jak świątynię, więc ono mu odpłaca, tym, co ma najlepszego: energią, dobrą, zdrową energią. I odwrotność też jest prawdą: człowiekowi, który potrafi być samotnym, rozumie to, że samotność jest naszą naturą, łatwiej o zdrowie, bo łatwiej mu ofiarować innym miłość, niż jej oczekiwać od innych.

Człowiek chory, człowiek przekonany o trudach swego losu, człowiek, który odpowiedzialność za swoje zdrowie widzi w innych, widzi na zewnątrz, w medycynie, w środowisku, w świecie, siłach wyższych, nie ma energii. Jego ciało czuje się odrzucone, mądrość ciała jest niezauważana, jego instynkty nie są wysłuchiwane, jego zdolność samouzdrawiania odrzucona. Wtedy tej energii brakuje. Nie ma witalności – nie ma zdrowia. Bo zdrowie to witalność, to natura.

Ciało pochodzi z natury, więc tylko natura i rządzące nią prawa prowadzą w stronę zdrowia. Można powiedzieć, iż zdrowie to stan natury w ciele i umyśle. Jeśli nie ufamy naturze, ciału, sobie, siłom witalnym, ono odpływa. Nie można sterować ciałem przy pomocy wiedzy, strachu, innych ludzi i chorych przekonań, bo wiedza – przynajmniej na stan obecny, to jeden wielki stek bzdur, ponieważ każde ciało jest inne, każdy człowiek jest inny. Każde ma inne potrzeby i potrafi je okazywać i zaspokajać, tylko nie wolno mu w tym przeszkadzać i go truć, chemią i negatywem, lękiem.

To jest jedyny warunek. Jest nim ufność. Jeśli ufności nie ma, jest choroba. Dlatego tak o nią łatwo. Dlatego tak trudno o zdrowie. Zdrowie idzie w parze z ufnością, miłością. Choroba idzie w parze z lękiem, z wiarą w pozorną wartość wiedzy, z bycia w niezgodzie z naturą. Taka wiara jest nieufnością wobec natury.

Zdrowie jest stanem naturalnym. Choroba jest naszą projekcją.

By mieć zdrowie nic nie trzeba robić ponad to, co naturalne. By być chorym jest wiele do zrobienia z tych rzeczy, które naturalnymi nie są. A jednak o chorobę łatwiej, ze względu na właściwości naszego umysłu. Tylko on jest za to odpowiedzialny, więc jeśli go w nadmiarze słuchasz, masz problem.

Dlatego, jeśli lubisz chorować poszukuj wiedzy, nie szanuj natury i świątyni swego ciała.

Natomiast, jeśli wolisz być zdrowym, zaufaj naturze, intuicji, instynktowi, swemu ciału. Kochaj je i wszystko inne. I nie myśl o zdrowiu. Ono samo przyjdzie.

*O tym jak lekarze sprzyjają chorobie, w jednym z następnych tekstów.

Piotr Kiewra

Dobrodziejstwo bólu

Czego najbardziej brakuje człowiekowi?

Ufności, a w związku z tym i mądrości.

Z jakiej przyczyny jej brakuje?

Z powodu ego. Z powodu pychy naszego własnego umysłu, który jest przekonany, że wszystko wie, że ma rację, bo posiadł wiedzę. A ego to strach. Ufamy lekarzom, reklamie, obcym ludziom, nauce, wierzymy w pieniądze, w potęgę umysłu, ale nie swojemu ciału, nie naturze. Wierzymy w umysł, ale nie w siebie.
Czy możliwy jest brak zaufania do siebie i niezachwiana wiara w umysł? Tak, jest to możliwe, gdyż umysł nie jest nami, umysł jest tworem społecznym, cudzą wiedzą. 
Tę cudzą wiedzę człowiek ma za mądrość.

Tymczasem wszystko jest odwrotnie.

Dosłownie wszystko.

Ciało człowieka ma swoją mądrość. Jest nią instynkt.

Jest w człowieku jeszcze większa mądrość: intuicja, świadomość.

Lecz jak już powiedziałem, nie mądrość bierze górę, nie instynkt i intuicja, lecz przekonania naszego umysłu, a te są fałszywe - odnośnie naszego zdrowia i wielu innych dziedzin życia, są fałszywe.

To te fałszywe przekonania, najczęściej, w dziewięćdziesięciu iluś tam procentach, czyli nasz sposób myślenia (stres, strach, lęk, zmartwienia, negatywne emocje: nienawiść, zazdrość, urazy) wywołują problemy w ciele, a więc i ból. Lekarze to mówią wyraźnie: choroby mają podłoże psychiczne (psychosomatyczne).

Jesteśmy głupcami z powodu niepodzielnej władzy umysłu. Natomiast człowiek twierdzi inaczej, że to umysł jest źródłem mądrości. I tu jest pies pogrzebany: umysł jest wiedzą, a wiedza nie jest mądrością, jest tylko wiedzą, najgorsze jest to, iż jest cudza. Mądrość bierze się z doświadczenia, a nie z wiedzy, instynkt jest z doświadczenia, intuicja ze świadomości, jest mądrością serca i duszy, jest prawdą, prawdą o całości.

A teraz do rzeczy. Dzisiaj o bólu.

Czym jest ból, a czym nie jest?

Ból nie jest chorobą.

Jest informacją. Jest informacją o zakłóceniu równowagi. Ból wskazuje, że jest jakaś przyczyna dysharmonii.

Czym jeszcze jest ból?

Ból jest lekiem.

Czyli są tu trzy rzeczy:

Ból nie jest chorobą, więc nie powinien być leczony, osłabiany, eliminowany.

Ból jest informacją, więc czemuś służy – odnalezieniu jego przyczyny.

Ból jest lekiem, więc powinien być wzmacniany.

A jakie są nasze przekonania? A jaka jest praktyka, również praktyka współczesnej medycyny?

No właśnie, wszystko jest odwrotnie.

Jeśli chcesz się samouzdrowić, przywrócić sobie zdrowie, to znajdź przy pomocy tej informacji jaką jest ból, przyczynę choroby i wyeliminuj ją. Wyeliminuj przyczynę bólu, a nie ból, bo ból nie jest chorobą.

Po drugie, zastosuj ból jako lek. Ból wskazuje nie tylko samą chorobę, jej przyczynę (potrzebna ufność do własnego ciała i inteligencja – intuicja, by odnaleźć przyczynę, by dojść po nitce do kłębka), ból wskazuje środek leczniczy, jakim sam jest. W związku z tym należy go wzmacniać.

Przykładów wzmacniania bólu mamy tysiące, podpowiada nam to własne ciało:

- Gdy biegniesz, wykonujesz jakiś ruch z dużą intensywnością, albo wystarczająco długo, to boli. Na tej zasadzie opiera się cały sport wyczynowy, każdy sport, każda adaptacja ciała do wysiłku. Ruch jest lekiem, bo w czasie ćwiczeń ciało, mięśnie, kości i organy cierpią, bolą, i w ten sposób się leczą, adaptują, wzmacniają.

- Gdy cię boli, ciało wskazuje ci miejsce ucisku, dotyku, poklepywania, nawet uderzania. Zauważyłeś to, że ręka instynktownie dotyka źródła bólu. Jest to wskazówka.

Pod wieloma względami tradycyjna medycyna, a szczególnie klasyczna medycyna chińska były mądrzejsze od współczesnej, bo wykorzystywały  ten sposób uzdrawiania.

Jest taka metoda, która nazywa się paida – oklepywanie, uderzanie (napisałem o tym, specjalny tekst, wkrótce też nagram filmik, który będzie dostępny na You Tube). Jest ona skuteczniejsza w uzdrawianiu tysięcy różnego rodzaju schorzeń, niż tysiące chemicznych leków. Dlaczego? Bo wykorzystuje ból jako naturalny lek.

Inna metoda chińska to lajin – również opisana na tym blogu i opatrzona filmikiem instruktażowym, także służy wzmacnianiu bólu, jako leku.

Zapamiętaj w takim razie!

Ból to nie choroba. Nie osłabiaj go lekami przeciwbólowymi, nie ignoruj go. Wręcz przeciwnie – wzmacniaj ból, bo jest lekiem.

Gdy go wzmocnisz, osłabnie. Dlaczego? Bo ten lek zacznie działać.

Doświadczyłeś tego w sporcie, w różnego rodzaju ćwiczeniach. Po pewnym czasie, bieg, ćwiczenie nie wywołuje już takiego bólu jak na początku. To jest właśnie sygnał jego skuteczności.

Takich sygnałów możesz mieć dużo, lecz zanim to nastąpi, zmień swoje nastawienie do bólu. Bądź mu wdzięczny, witaj go z szacunkiem, jako pożądanego gościa, bo takim jest. Jest dobrodziejem: przynosi ci ważne informacje o tobie samym, o skutkach twojego sposobu myślenia i stylu życia, a także daje ci bardzo skuteczny sposób na zdrowie, na jego przywrócenie, utrzymanie i wzmocnienie.

Piotr Kiewra

Słońce – naturalny czynnik uzdrawiający

Na świecie coraz bardziej góruje strach. Zaszczepiają go rządy, nauka, urzędnicy, lekarze, a przede wszystkim media i powielający je jak katarynki ludzie. Oczywiście dzieje się tak z powodu pieniędzy.

Strach jest przeciwieństwem miłości, więc gdy mnoży się strach, zmniejsza się pole dla miłości, energii utrzymującej nas przy życiu, łączącej a nie rozdzielającej, kreującej dobro i ujmującej przestrzeni dla zła.

I to z powodu pieniędzy, wykorzystując strach zabiera się ludziom wiele z darów, które od początku świata otrzymali i użytkowali.

Jednym z tych darów jest słońce. Jest ono kreatorem życia na ziemi, nie tylko roślin, ale wszelkiego życia. Dzięki słońcu życie jest możliwe, ono je tworzy,  podtrzymuje, ono odżywia, uzdrawia, chroni przed chorobami, a więc wzmacnia odporność, produkuje endorfiny, a więc przynosi radość do naszego życia, a ponadto światło i ciepło. To słońce jest pierwszym fizycznym dystrybutorem energii miłości i przekazuje ją wszystkim innym podmiotom i przedmiotom na ziemi. Od słońca uczymy się miłości, chłoniemy i przekazujemy dalej, wzmacniamy się nią. Dzięki tej energii rośniemy, rozwijamy się, mądrzejemy.

Przebywanie na słońcu dodaje energii, ładuje nasze akumulatory, choć czasem mamy wrażenie, że jest odwrotnie. Pamiętajmy jednak, że nadmiar ciepła rozgrzewa, a więc odwadnia, bo organizm broniąc się przed przegrzaniem poci się.  Ale wystarcza wtedy odpowiednia porcja wody i znowu mamy poczucie przypływu energii.

No dobrze, mógłbym wymieniać wszystko co dobre, a mamy to od słońca. Gdyby pewnego dnia go zabrakło, byłby to koniec życia na ziemi, byłby to koniec naszego świata.

A niestety ogranicza się nam dostęp do słońca, a na dodatek straszy się nim, w imię pewnych celów. Zmniejsza się nam dawki promieniowania słonecznego, zasłaniając jego dostęp chmurami pyłów przemysłowych i gazów cieplarnianych, rozpylanymi przez samoloty aerozolami (chemitrials), blokując ludziom dostęp do słońca poprzez straszenie ich konsekwencjami kontaktu jego promieni ze skórą.

A ten kontakt jest niezbędny, ponieważ bez słońca nasz organizm nie potrafi normalnie funkcjonować: potrzebuje go nasza skóra, nasze oczy, kości, całe nasze ciało, każda komórka. Nie będę mówił tutaj o pewnych naukowych argumentach, np. o roli witaminy D.

Słońce jest naturalnym czynnikiem uzdrawiającym i chroniącym nas przed chorobami.

Tak samo jak rośliny, cierpimy, gdy jest go za mało. Gdy lato jest pochmurne i deszczowe, a więc jest mniej słońca, wiele roślin cierpi, choruje, nie rozwija się. Tak samo jest z człowiekiem. Stajemy się mniej odporni na choroby.

Straszy się nas słońcem, proponuje go unikać, lub przed nim osłaniać, by zapobiec chorobom, które słońce rzekomo wywołuje. A prawda jest taka, że zasłaniając się kremami z filtrem, uciekając od słońca,, uciekasz od zdrowia w stronę chorób właśnie. 

Okazuje się, że zbyt małe jego dawki, a więc zmniejszona odporność organizmu może sprzyjać powstawaniu chorób, również tych najgroźniejszych.

Miliardy ludzi na całym świecie nie przejmują się naukowymi rewelacjami, kupowanymi przez żądnych pieniędzy producentów kosmetyków i leków, i korzystają ze słońca, bo lubią korzystać z jego siły wzmacniającej. Czują to instynktownie, że słońce ożywia i dodaje sił, uzdrawia, poprawia nastrój, więc nie tylko opalają się, eksponując większe powierzchnie skóry, ale też spacerują, uprawiają sporty, czy po prostu przebywają na słońcu.

Jest to przyjemne. Słońce przynosi radość. Słońce nie zabija, wręcz przeciwnie, przedłuża życie. Oczywiście potrafi też zaszkodzić, ale tylko tym nieprzygotowanym i tym, którzy nie znają granic i nie potrafią słuchać swego ciała.

Zwiększ dawki słońca dla twej skóry. Odsłoń co najmniej 40% powierzchni skóry, na tak długo, by organizm zdążył wchłonąć odpowiednią ilość energii, promieniowania, które nie tylko dostarczy witaminy, wzmocni kości i odporność, doda urody skórze, siły i witalności, zdrowia, ale też uzdrowi.

Rób to systematycznie, najlepiej codziennie i to w porach roku, gdy jest go najwięcej i gdy pada pod największym kątem. Przebywaj na słońcu nie tylko w bezchmurne dni, lecz i w pochmurne, bo i wtedy docierają do nas jego promienie, choć zdecydowanie mniej.

Mówią nam, że słońce przyspiesza starzenie się skóry. Czasem pozory mylą. Gdy poparzysz skórę, gdy przesadzisz z ekspozycjami po dłuższej przerwie niewątpliwie to się może zdarzyć, ale gdy będziesz przebywać na słońcu stopniowo adaptując się do dłuższych naświetlań, a ponadto zadbasz o odpowiednią ilość płynów, to nie tylko nie będziesz się szybciej starzeć, lecz nawet odmłodniejesz.

Owszem skóra dzięki słońcu szybciej wymienia swój naskórek, częściej on się złuszcza, lecz słońca potrzebują też tkanki położone głębiej.  

Potrzebujesz harmonii z naturą, czyli potrzebujesz słońca na swojej skórze, potrzebujesz naturalnej żywności, którą wyprodukowała natura dzięki słońcu, potrzebujesz ruchu oraz światła, ciszy i spokoju natury, jej witalności, która udzieli się tobie.

Zharmonizuj się więc z naturą, niech słońce, ziemia i woda zostaną twoimi przyjaciółmi.

Ø Pokaż słońcu swą skórę a okażesz mu swoje wnętrze, a ono cię uzdrowi.

Ø Pozwól, żywej, nie przegotowanej, będącej w ruchu wodzie przez ciebie płynąć, a ona cię oczyści.

Ø Pozwól ziemi wysyłać jej swoją energię, pozwól swojej energii przepływać do ziemi. Nie izoluj się – pozwól swoim stopom, nagim stopom na kontakt z matką naturą, z prochem z którego jesteś.

Słońce, woda i ziemia oczyszczą twoje ciało i umysł, ze śmieci, również mentalnych i dodadzą ci życia, energii, którą jesteś. Stanowisz z nimi całość, z nich jesteś, nie izoluj się. Nie uciekaj. Jesteś częścią natury, nie zaprzeczaj temu, nie walcz z nią, nie niszcz jej.

Ty jesteś słońcem, wodą i ziemią, a te żywioły są tobą. Zrozum. Bądź więc i ich, i swoim przyjacielem.

Piotr Kiewra 

Warsztaty z dr Brylką. Samouzdrawianie z orłem bielikiem

Czy masz marzenia? Czy wyobrażasz sobie siebie zdrowym, szczupłym, sprawnym, bez bólu?

Boli Cię kręgosłup? Dotychczasowe terapie niewiele dały i nadal cierpisz? Masz już dość kosztów ciągnących się latami? Czy chciałbyś wreszcie coś naturalnego, coś co dociera do przyczyny problemu?

Tak? To pozwól sobie na chwilę takiego marzenia - teraz!

Wyobraź sobie siebie w pięknej okolicy, w ciszy, wśród dzikiej przyrody, w otoczeniu lasów i jezior. Zobacz oczami wyobraźni jelenie, sarny, lisy, dziki, bobry, spacerujące i wolne po lesie i łące. Spójrz w górę, bo nad Twoją głową krąży orzeł bielik – prawdziwie królewski ptak.

Wyobraź sobie siebie na dzikiej, nieskoszonej łące, w pobliżu okrążonego trzciną i sitowiem stawu. Ta przyroda tak Cię uspokaja, tak odciąga od Twoich problemów, od hałasu ulicy i zgiełku myśli w Twojej głowie, że czujesz, iż się rozluźniasz.

Wyobraź sobie, że wstajesz o 4 rano, by zdążyć na czerwcowy wschód słońca, by zjednoczyć się z budzącym się dniem, z ptakami ogłaszającymi siebie światu i robisz to, co chciałeś zrobić już od dawna, medytujesz o wschodzie słońca. Wyobraź sobie jak spacerujesz boso po rosie, po wilgotnej, miękkiej trawie i czujesz kontakt z matką Ziemią.

Pozwól sobie na więcej - wykonaj dziki taniec, wykrzycz się zupełnie, wyżal się światu, zupełnie bez kontroli, jak dziecko, jak dzikus, bo nikt Cię nie skrytykuje, nikt Ci nie powie, że to coś złego, że tak nie wypada, bo w naturze, wszystko można, a przede wszystkim, dlatego, że sam sobie pomożesz.

Czy już się lepiej poczułeś? Tak? A to było tylko działanie wyobraźni.

To, co jesteś w stanie sobie wyobrazić, może stać się rzeczywiste, a możesz mieć jeszcze więcej.

Organizuję warsztaty z samouzdrawiania, na których w takich warunkach, jak opisałem powyżej wytańczysz i wykrzyczysz nagromadzone emocje, a wieczorem, przy ognisku posłuchasz śpiewu słowika, popatrzysz w rozgwieżdżone niebo, a sen przyjdzie do Ciebie sam. Sprawdzisz też jak na Ciebie działa wegetariańskie i witariańskie jedzenie, jak zamiast typowo polskiego grilla smakuje sok z owoców, z surowych warzyw i pokrzywy, jak odmładzająco na Ciebie działa, jak znika w Tobie agresja i umyka napięcie.

A zamiast 8 godzin pracy dla innych, popracujesz tylko dla siebie, spróbujesz się samouzdrawiać przy pomocy dziwnych, ale starych jak świat sposobów rodem z Chin - Paida i Lajin, spróbujesz i popraktykujesz ćwiczeń jogi.

I wyobraź sobie jeszcze jedno, a nie byłeś tego świadom, że był - a może jest - w

Tobie zawirusowany program – trauma, która utrudniała Ci życie, sabotowała Twoje starania, a teraz przy pomocy metody TRE, wg dr Bercelli, nagle, w ciągu paru minut nauczysz się z tego uwalniać, wyrzucać z siebie, dzięki czemu rodzisz się na nowo, porzucasz wielki ciężar – kamień, który Cię blokował, psuł zdrowie, zatruwał Twoje relacje z ludźmi, zatruwał Ciebie.

Wszystko wydaje Ci się skomplikowane: Twoje życie, Twoje problemy ze zdrowiem. Jesteś przekonany, że problemy przychodzą z zewnątrz, że masz pecha. Jeśli nie potrafisz „rozmawiać” ze swoim ciałem, z sobą samym, słuchać jego sygnałów, nie odkryjesz przyczyn tych problemów. Dlatego korzystasz bezskutecznie z medycyny, z leków, cierpisz latami, trwasz w chorobie.

Masz pecha, dopóki nie uświadomisz sobie, że Twój pech to Twój wybór, że tak być nie musi, bo możesz to zmienić.

Okazuje się, że wystarczy zmniejszyć lub wyeliminować stres, wprowadzić drobne lub większe zmiany w odżywianiu, dodać ruch, wyeliminować parę szkodzących czynników i ból, choroby, nadwaga znikają. Może nie od razu, ale trzeba nadać tej przemianie rozpęd, trzeba ją zacząć.

A ja wraz z zespołem, który skompletowałem, mogę Ci pomóc: zainspirować, zaplanować, zmotywować, pozwolić uwierzyć i nauczyć kilku potrzebnych rzeczy, byś zaczął/zaczęła tym żyć. Mogę Ci dać mój przykład.

Problem można rozwiązać na dwa sposoby:

1.     Zlecić zajęcie się naszymi chorobami specjalistom, co często jest długotrwałe, kosztowne i … nieskuteczne

2.     Zająć się swoim własnym zdrowiem – odkryć potencjał samouzdrawiania, bo za nasze zdrowie odpowiadamy my sami, nikt inny.

Zorganizowałem zespół fachowców, który może Ci pomóc skorzystać z tego drugiego sposobu: może pomóc w sposób holistyczny – bardzo wszechstronny, odnaleźć przyczyny Twoich problemów, a przede wszystkim zainspirować, zmotywować, podsunąć rozwiązania i nauczyć Cię samouzdrawiania.

Nauczymy Cię jak radzić sobie ze stresem, jak się rozluźnić, jak zmienić swoje myślenie, jak wziąć za siebie odpowiedzialność, jak usunąć ból kręgosłupa, szyi, miednicy i barków.

Tak, głównie do osób cierpiących na dolegliwości kręgosłupa, są skierowane te warsztaty, te szkolenie, ale nie tylko.

Zastosujemy ćwiczenia nie tylko dla Twego ciała, ale również dla Twego ducha i umysłu, poruszymy Twoje serce.

Nauczysz się jak wykryć, co tak naprawdę jest przyczyną Twoich bólów i odkryjesz jak przy pomocy tej wiedzy wyeliminować to, co Ci szkodzi. Nauczysz się kilku – dosłownie 2-3 ćwiczeń, które wyrzucą z ciebie Twój ból na zawsze, lub przynajmniej nauczysz się go łagodzić na bieżąco.

Tutaj bez tłumu ciekawskich, krępujących Ciebie oczu, przez 3 dni odkryjesz wielki potencjał Twojego zdrowia.

Tak, wyobraźnia działa, lecz wesprzyj ją swoim własnym działaniem, decyzją, nastawieniem, wiarą.

To wszystko możesz sobie podarować sam/sama, weź udział w trzydniowych warsztatach, a dzięki nim wykonasz pierwszy krok do przemiany swego życia.

Zaprezentujemy Ci najbardziej wszechstronny program samouzdrawiania Twojego aparatu ruchu i nie tylko, w formie warsztatów.

Nauczymy cię:

·         Słuchania własnego ciała, diagnozowania przyczyn bólów, problemów ze zdrowiem

·        Ćwiczeń na zmniejszenie lub wyeliminowanie dolegliwości i bólów układu ruchu: kręgosłupa, miednicy, szyi, barków

·        Redukcji stresu

·        Samouzdrawiania metodą Paida i Lajin (tutaj szerzej o tej metodzie:  http://piotrkiewra.blogspot.com/2014/02/samouzdrawianie-na-awce-lajin.html ), przekonasz się jak te dwie cudowne i niesamowicie skuteczne metody działają na Twój kręgosłup i w ogóle na Twoje zdrowie

·        Pomocnej w usuwaniu traumy i stresu metody TRE, wg dr Bercelli

·        Zmian stylu życia na bardziej naturalny – pomożemy opracować plan przeprogramowania swojego życia na zdrowie

·        Relaksacji, rozluźniania przy pomocy, jogi, medytacji dynamicznych Osho

·        Naturoterapii, terapii ruchem, refleksoterapii w marszu na boso, terapii zimnem,

·        Terapii naturalną dietą, która pomoże Ci odbudować Twoje naturalne odżywianie instynktowne

Oto nasi trenerzy/instruktorzy:

Dr Theo Brylka, były sportowiec, reprezentant Polski w pchnięciu kulą, twórca programu autoterapii kręgosłupa, konstruktor innowacyjnych urządzeń przydatnych w usuwaniu problemów z kręgosłupem. Pracował wiele lat na AWF w Warszawie, Uniwersytecie w Heidelbergu, przez 26 lat szkolił studentów i terapeutów zajmujących się problemami układu ruchu, tworzył system autoterapii, pomagał tysiącom ludzi z problemami kręgosłupa, miednicy i barków w Polsce i Niemczech. Teraz w Polsce doradza sportowcom, prowadzi badania, konstruuje, udostępnia swoją wiedzę i pomoc setkom – tysiącom ludzi, dzieciom z wadami postawy, w formie wykładów, szkoleń, warsztatów, zajęć. Przyjmuje pacjentów. Sprzedaje urządzenia.

W czasie warsztatów poprowadzi zajęcia z diagnostyki, zajęcia warsztatowe z autoterapii kręgosłupa.

Mgr Dorota Jaz, instruktorka jogi, fizjoterapeutka, instruktorka TRE. Poprowadzi zajęcia warsztatowe z jogi, medytacji, z usuwania traumy metodą TRE.

Mgr Piotr Kiewra, trener stylu życia, publicysta o stylu życia sprzyjającym zdrowiu, a przede wszystkim praktyk, organizator wykładów i warsztatów o tematyce zdrowego stylu życia: o odchudzaniu, o autoterapii ruchem, o naturalnym, bioaktywnym odżywianiu, o obniżaniu wieku biologicznego, o hartowaniu, naturoterapii, o duchowych i mentalnych aspektach samouzdrawiania.

Poprowadzę zajęcia warsztatowe z Paida i Lajin, z autoterapii naturą, medytacje dynamiczne Osho, oraz część poświęconą bioaktywnemu – instynktownemu odżywianiu.

Monika Marciniak, przygotuje wegetariańskie i witariańskie posiłki.  

Zapraszam. Piotr Kiewra

Warsztaty odbędą się w Ośnie Lubuskim, małej, cichej, miejscowości turystycznej w województwie Lubuskim, w gospodarstwie agroturystycznym przy ul. Południowej 10. Pokoje 2, 3, 4 osobowe z łazienkami i telewizorem. Pokój jednoosobowy za dopłatą 100 zł (w miarę wolnych pokoi).

Zgłoszenia telefoniczne i mailowe do Piotr Kiewra: pkiewra@wp.pl  

tel.602 665 218. Liczba miejsc na poszczególnych turnusach ograniczona – przyjmujemy zgłoszenia do wyczerpania limitu miejsc.

*By zarezerwować miejsce na wybranym turnusie zgłoszenia można przesyłać już teraz wraz zadatkiem w wys. 200 zł. Zadatek będzie zwrócony, gdyby warsztaty nie odbyły się, nie podlega zwrotowi w przypadku rezygnacji późniejszej niż ogłoszony pierwszy termin naboru na poszczególne turnusy (np. w przypadku rezygnacji na turnus sierpniowy po 5 sierpnia)

Zgłoszenia z podaniem imienia i nazwiska, nr telefonu, adresu mailowego, wraz z opłatą płatne na podane w mailu lub sms zwrotnym konto.

Terminy

·        Turnus 8-10 lipiec. Zgłoszenia do 2 lipca* – 900** zł.

·        Turnus 19-21 sierpnia. Zgłoszenia do 5 sierpnia* – 900** zł.

·        Turnus 23-25 września. Zgłoszenia do 9 września* – 900** zł.

Zgłoszenia na poszczególne turnusy po podanych terminach (w miarę wolnych miejsc), cena 1000 zł wraz z pełną odpłatnością na miejscu warsztatów.

W miarę wolnych miejsc, zgłoszenia w dniu rozpoczęcia warsztatów wraz z odpłatnością na miejscu – 1200 zł.

Uwaga! Stosujemy zniżki za polecenie - 100 zł, za każdą osobę, która weźmie udział w tych lub następnych warsztatach i w pełni opłaci swój udział, z podaniem imienia i nazwiska oraz danych kontaktowych poleconych osób.

* W miarę limitu miejsc.Zgłoszenie w tym terminie nie gwarantuje wolnego miejsca, ze względu na system wcześniejszej rezerwacji, znacznie korzystniejszej cenowo.

** Cena 650 zł we wcześniejszej rezerwacji z opłaceniem zadatku w wys. 200 zł za każde zarezerwowane miejsce, w turnusie lipcowym do dnia 1 lipca, pozostałe turnusy z wyprzedzeniem miesięcznym.Zadatek będzie zwrócony, gdyby warsztaty nie odbyły się, nie podlega zwrotowi w przypadku rezygnacji późniejszej niż ogłoszony pierwszy termin naboru na poszczególne turnusy (np. w przypadku rezygnacji na turnus sierpniowy po 5 sierpnia)

Program szczegółowy:

Dzień pierwszy:

1.     Godz. 13. 00 - 15.00 Przyjazd i zakwaterowanie (pokoje 2,3,4 osobowe)

2.     Godz. 15 – 16 Obiad

3.     Godz. 16. Przedstawienie zespołu, programu warsztatów. Wykłady programowe o koncepcji samouzdrawiania

4.     Godz.18. Kolacja

·        Godz. 18.30 – 21.30 – Wykłady i zajęcia warsztatowe w grupach:

·        rozpoznawanie przyczyn dolegliwości, analiza niedoskonałości własnego aparatu ruchu, zdefiniowanie i przyporządkowanie objawów bólowych określonym deficytom ruchowym i zakłóceniom funkcjonalnym aparatu ruchowego

·        o Paida, Lajin, wykład i ćwiczenia, wykład o naturalnym, instynktownym odżywianiu

·        TRE. Ogólnie i praktycznie

Po zakończeniu zajęć grupowych – spotkania indywidualne wg potrzeb (z autoterapii, metody TRE, PAIDA, LAJIN)

Dzień drugi:

1.     Medytacja o wschodzie słońca

2.     Zwiedzanie atrakcji turystycznych miejscowości i okolic

3.     Godz. 8.00 - śniadanie

4.     Godz. 9.00 – 12.30 – zajęcia warsztatowe w grupach

·        Metody autorapii kręgosłupa, miednicy i barków: wykład i część praktyczna: Opracowanie i opanowanie indywidualnych programów autoterapii, w tym ćwiczeń z wykorzystaniem specjalnych środków i urządzeń wspomagających.

·        Paida i Lajin, medytacja dynamiczna Osho

·        Joga i medytacja, ćwiczenia oddechowe

5.     Godz.13.00 obiad

6.     Godz. 14.00 – 17.00 – zajęcia warsztatowe w grupach:

·        samouzdrawianie naturą (Piotr Kiewra i Dorota Jaz) - spacer relaksacyjny dla chętnych, a przede wszystkim dla osób zdolnych do intynsywniejszych form ruchowych w terenie (okoliczne lasy i jeziora):

-       marsz medytacyjny na boso (refleksoterapia),

-       medytacja przy drzewach oraz medytacje dynamiczne

-       terapia zimnem, wodą i słońcem

-       zajęcia z jogi

-       ćwiczenia relaksacji ciała

-       ćwiczenia oddechowe

·        Autoterapie kręgosłupa i aparatu ruchu – dla osób z poważniejszymi problemami (dr Theo Brylka)

7.     Godz. 17.30 kolacja

8.     Godz. 18.00 – 21.30 zajęcia warsztatowe w grupach

·        Ćwiczenia autoterapii – dr Theo Brylka

·        Paida i Lajin i opracowanie planu „Zdrowe życie orła” – Piotr Kiewra

·        Usuwanie traumy TRE – Dorota Jaz

9.     Godz. 22.00 – ognisko,

Dzień trzeci

1.     Zwiedzanie atrakcji turystycznych miejscowości i okolic

2.     Godz. 8.00 śniadanie

3.     Godz. 9.00 zajęcia warsztatowe w grupach

·        Ćwiczenia autoterapii – dr Theo Brylka

·        Paida i Lajin, zajęcia warsztatowe z bioaktywnego, instynktownego  odżywiania – Piotr Kiewra

·        Usuwanie traumy TRE – Dorota Jaz

4.     Godz. 13.00 - Obiad

5.     Godz. 14 - Wyjazd

# Istnieje możliwość wcześniejszego przyjazdu lub późniejszego wyjazdu (za dodatkową opłatą w porozumieniu z gospodarzami obiektu).

**Program może ulegać modyfikacjom w zależności od pogody i decyzji organizatorów, lub w porozumieniu z uczestnikami

Zapraszam:  Piotr Kiewra z zespołem

Zasady udziału w warsztatach

1.     Bezpośrednio przed rozpoczęciem warsztatów uczestnicy wypełniają ankietę z opisem dolegliwości wraz z całą historią leczenia, ewentualnie składają oświadczenie na piśmie o braku przeciwskazań do udziału w warsztatach.
W ankiecie tej prosimy o podanie dokładnych danych o wskazaniach lekarskich i wynikających z nich ograniczeniach dotyczących aktywności fizycznej.
W przypadku wątpliwości, proszę przed przystąpieniem do warsztatów o skonsultowanie takich ograniczeń z lekarzem.

2.     W trakcie zajęć nie przewidujemy intensywnych ćwiczeń wytrzymałościowych obciążających układ sercowo-naczyniowy jak również intensywnych napięć o charakterze siłowym. Wszelkie zabiegi i ćwiczenia autoterapii wykonywane są w zakresie niskiej a nawet bardzo niskiej intensywności.
Pokaźna część stosowanych środków to statyczne ćwiczenia rozciągające nie wymuszające intensywnej pracy układu sercowo-naczyniowego.

3.     Celem ćwiczeń układu mięśniowego jest poprawa czucia mięśniowego i koordynacji ruchowej przy stosunkowo niskim poziomie intensywności.

4.     Na warsztaty prosimy przybyć w wygodnym, elastycznym, nie krępującym ruchów ubraniu (najlepiej dres sportowy, legginsy, itp.).

5.     Proszę zabrać z sobą duży ręcznik i, o ile to możliwe, matę gimnastyczną (karimata) lub kocyk do ćwiczeń na parkiecie.

6.     Zalecamy zabrać z sobą notatnik lub kamerę dla rejestrowania ważnych informacji.

W trakcie warsztatów istnieje możliwość zakupu środków pomocniczych i urządzeń do zabiegów i ćwiczeń autoterapeutycznych po atrakcyjnych cenach.

więcej informacji na www.dr-brylka.pl

 Więcej fotek z atrakcjami Ośna Lubuskiego