Surowy lekarz

„Od 5 lat nie chodzimy do żadnego lekarza, żadnych dolegliwości, zniknęły - nadciśnienie, reumatyzm, zmiany w sercu, bóle biodra, kręgosłupa.”

Fragment komentarza pod jednym z tekstów bloga

Ludzie są zawiedzeni medycyną. Coraz więcej osób szuka na własną rękę środków zaradczych, gdy coś w ich zdrowiu szwankuje, lub gdy instynkt lub intuicja podpowiadają im, że prawda jest odwrotna od tego, co się wokół najczęściej słyszy, nawet, jeśli to pochodzi od lekarza, od nauki.

Ludzie widzą na każdym kroku, że nie tylko medycyna się sprzedała, również nauka się sprzedała. Dała się przekupić pieniądzem. Jest w stanie się podłożyć i wydać zamówione przez koncerny spożywcze i farmaceutyczne, dowolne twierdzenia na temat tego, co jest zdrowe, a co nie jest. Dotyczy to sporej jej części. Część naukowców z tego właśnie żyje – podpisują się swoim autorytetem pod pseudonauką.

Powstało tak wielkie zamieszanie w umysłach ludzi, że trudno jest, z jakichkolwiek źródeł ją odkryć. Chyba, że się sprawdza na sobie, chyba, że się eksperymentuje, chyba, że zaczynamy rozumieć, że jesteśmy z natury, że jesteśmy jej częścią i że od tysięcy, czy milionów lat, nic się tu nie zmieniło i nie zmieni.

I to jest moje kryterium.  Jeśli chcę się dowiedzieć, co jest zdrowe, a co nie jest, to patrzę, co jest bliższe naturze. Nie zaglądam do naukowej literatury, lecz badam naturę rzeczy. Inni też to robią. Coraz więcej ludzi to robi, bo podświadomie czuje, że coś jest nie tak.

Słucham też instynktu ciała, mając świadomość tego, że czasem trudno niektórym odróżnić, co jest instynktowne, a co jest wyuczone, co jest nawykiem wynikającym ze stylu życia.

Gdy potrzeba sięgam jeszcze głębiej, do intuicji, a ta nie myli nigdy. Czasem nie ma innego sposobu na odkrycie prawdy.

Jak już powiedziałem, jestem zwolennikiem natury. Nie chodzi mi tu tylko o to, że lubię las, góry, lecz dokładnie wszystko, co to może oznaczać. Jestem zwolennikiem naturalnego jedzenia, w żaden sposób nieprzetworzonego, co również oznacza, że takowe nie jest gotowane. Większość, bowiem uważa, że przetworzona żywność to ta nafaszerowana chemią, wzmacniaczami, konserwantami. Nie. Przetworzone jest wszystko, co jest ugotowane, upieczone, usmażone, rafinowane. Jestem jeszcze dalej. Przetworzone jabłko to te pozbawione skórki i pestek.

Napisałem szereg tekstów na ten temat, np. na temat bioaktywności, czyli pokarmu, który jest żywy, niezniszczony przetwarzaniem, diety instynktownej i wiele innych.

Często dostaję komentarze, które potwierdzają moje odczucia. Oto jeden z nich.

„Polacy zostali pozbawieni tłumaczeń książek Arnolda Ehreta, Herberta Sheltona i wielu innych znanych za granicą wybitnych badaczy wpływu żywego jedzenia na ludzki organizm. Zamiast tego uporczywie wciska się nam mity i kłamstwa o białku, dogmaty i stereotypy, tzw. tradycji przetworzonego na ogniu pseudopokarmu.

Bardzo długo szukałam informacji jak być zdrowym i tylko dzięki znajomości języka rosyjskiego, bo angielskiego nie znam, dotarłam do prawdy.

Z dnia na dzień przeszliśmy z mężem na 100% żywe jedzenie, było ciężko, niesamowite kryzysy oczyszczające, spadek wagi o kilkanaście kg, po 2 latach witarianizmu weszlismy w systematyczne suche głodówki: 36 godz raz w tygodniu, a obecnie 60 godz, tj 2 dni.

Samopoczucie doskonale, od 5 lat nie chodzimy do żadnego lekarza, żadnych dolegliwości, zniknęły - nadciśnienie, reumatyzm, zmiany w sercu, bóle biodra, kręgosłupa.
Jemy wyłącznie płody roślin, tj. soczyste owoce i warzywa, zieleń, skiełkowane nasiona gryki i słonecznika, jako przystawka do surówki, dużo owoców sezonowych, żadnej oliwy, żadnej soli, żadnych orzechow, ani nasion, za wyjątkiem ww.

Nie pijemy wody, nie używamy dehydratora, obecnie wyciskarka w odstawce, w użyciu tylko blender i nóż.

Nie uznajemy przepisów kulinarnych typu surowa pizza, surowa czekolada itp. To wymysły. Nasze kubki smakowe odbierają gamę cudownych smaków, wyostrzył się zmysł zapachu.
Jesteśmy żywym dowodem na to, jak działa żywy-prosty pokarm.
Bretarianie jednak są dowodem, że najprawdopodobniej nasi przodkowie nie jedli niczego, być może, tylko pili czystą wodę w razie potrzeby, tj. wielkiego wysiłku fizycznego.
Obecnie nie istnieją dla nas żadne dylematy, co jeść, a czego nie. Posiłki nie mają nazw typu obiad, deser, czy kolacja, a sucha głodówka dwu-dniowa to, po prostu, niejedzenie i niepicie, bez żadnych sensacji, z długimi spacerami.
Mamy po 70 lat.

Pozdrawiamy Pana i życzymy sukcesów.

Dwa surojady-fruktojady.”  


Mam podobne spostrzeżenia dotyczące wpływu surowej żywności, znam sporo ludzi, którzy tak żyją i doświadczają na sobie.

„Surowy” lekarz, jest naprawdę surowy dla chorób, dla dużej części dysharmonii w naszych ciałach.

Piotr Kiewra

Wychłodzenie czy przegrzanie?

Niniejszy tekst nie jest rozprawą naukową, w ogóle nie jest tekstem, który bierze pod uwagę jakąkolwiek naukę, jakiekolwiek badania, poza własnym doświadczeniem i przemyśleniami autora.

Gdybym postawił pytanie co jeść, to otrzymałbym około 7 miliardów odpowiedzi, bo tyle jest zdań na temat odżywiania, tyle różnych opinii. Jest to chyba najbardziej kontrowersyjny temat wśród ludzi, a wszystkiemu winna cywilizacja i jej postęp, w tym postęp naukowy. Można powiedzieć, że tyle przekonań w tej dziedzinie, ilu ludzi.

Ludzie pierwotni takiego problemu nie mieli, nie wiedzieli na temat  zdrowego odżywiania nic, co nie przeszkadzało im się zdrowo odżywiać, bo całkowicie zaufali instynktowi.

Wśród tych, którzy pogłębiają wiedzę na temat tego co jeść, co jest zdrowe, a szczególnie wśród tych, którzy kierują się wskazówkami medycyny chińskiej, oraz tych którzy odżywiają się w sposób naturalny, witariańsko, panuje przekonanie, że spożywanie surowej żywności wychładza.

Sam doświadczyłem tego, lecz po przemyśleniu tego problemu stwierdziłem, że jedzenie surowej żywności nie wychładza, że jest odwrotnie, to jedzenie przetworzonej żywności przegrzewa. Powtórzę jeszcze raz swoją opinię:

Surowa żywność nie wychładza, to żywność przetworzona powoduje przegrzewanie organizmu.  

Ponieważ posiłki prawie wszystkich ludzi składają się w zdecydowanej większość z żywności przetworzonej, to wszystkie odczucia z tym związane uważają oni za naturalne,  podczas, gdy – moim zdaniem – nie jest to naturalne, bo ukształtowane jest nie przez naturę lecz styl życia wymuszony przez cywilizację.

By zapobiec ewentualnym niedomówieniom od razu definiuję: żywność przetworzona to taka żywność, w której została zniszczona bioaktywność, nie tylko poprzez chemiczne dodatki, konserwanty, lecz przede wszystkim poprzez wysoką temperaturę podczas gotowania, smażenia, podczas przygotowywania posiłków, podczas produkcji żywności.

Rozumując w ten sposób – ugotowana marchewka jest żywnością przetworzoną, bo zostały w niej zniszczone białka, enzymy, witaminy, inne bioaktywne związki. Nasze organizmy trawią bez problemu żywność naturalną, czyli nie przetworzoną, natomiast z tą ugotowaną, nafaszerowaną chemią, długo przechowywaną, mają już problemy, męczą się, zużywają znacznie więcej energii, by to strawić i przyswoić, oraz by wydalić to, co niepotrzebne.

Nauka wprowadziła pojęcie kalorii, jednostki, która miała wycenić wartość odżywczą żywności. Naukowcy – dietetycy ustalili posługując się tą miarą, iż przeciętny człowiek potrzebuje około 2,500 kcal, a praktyka ludzi odżywiających się w sposób naturalny – witariańsko, szczególnie, gdy czynią tak od dłuższego czasu pokazuje, że u tych ludzi wystarczy tylko … 500kcal.

Wg mnie pojęcie kaloryczności jest bardzo mylącym pojęciem i niewiele wnoszącym do nauki o żywieniu, jeśli w ogóle nauka w odżywianiu jest potrzebna. Zawsze w takich chwilach wraca do mnie przykład zwierząt, np. sarny.

Czyli: Człowiek spożywający żywność przetworzoną bardziej męczy swój organizm, co w efekcie skutkuje przegrzaniem organizmu. Druga przyczyna jest pewnie taka, tak sądzę – surowe produkty, warzywa, owoce, inne żywe organizmy posiadają systemy obronne chroniące przed przegrzaniem, jeśli spożywamy te produkty żywe – bioaktywne – nie niszcząc tych mechanizmów, przenoszą one te właściwości do naszych komórek.

Szczególnie silnie działające te systemy spotykamy w tropikalnych produktach – wydaje się to naturalne i zrozumiałe, bo muszą tam obronić się przed zdecydowanie wyższą temperaturą otoczenia.

Podsumowując: żywność surowa, jako ta bardziej wartościowa i przede wszystkim naturalna nie wychładza, taki stan – wychłodzenia – jest bowiem czymś naturalnym, wrodzonym.

Natomiast spożywanie przetworzonej żywności przegrzewa, bo organizm walczy z trawieniem nie specyficznej dla niego żywności, trudniej ją przyswaja, utylizuje, wydala, a często również nie radząc sobie z toksynami powstałymi w wyniku takiego odżywiania magazynuje je, co też jest dla niego dodatkowym obciążeniem. Taki organizm pracuje na wyższych obrotach, szybciej się zużywa, częściej choruje, jest osłabiony, zmęczony, leniwy, a szczególnie cierpi podczas upałów i wysiłku fizycznego. Taki sposób odżywiania osłabia odporność, wytrzymałość, skraca życie.

Nasz sposób odżywiania, ukształtowane przez większość życia odczucia sprawiają, iż mamy wrażenie, że surowe wychładza. Sądzę, że jest odwrotnie, jesteśmy przegrzani, a witarianizm przywraca nasze naturalne odczucia.

Piotr Kiewra

Jesteś tym co jesz, czyli co to jest bioaktywność?

Jesteś tym co jesz. Bez względu na to, czy się z tym zgadzasz, czy nie, jest to prawdą.  Zastanawiam się, jak w związku z tym, mógłbym ci wytłumaczyć jak to jest z tym jedzeniem, od czego zależy to jakie będziesz miał zdrowie, samopoczucie? Które pokarmy są zdrowe dla naszych ciał, a które nam szkodzą?

Mogę ci to wytłumaczyć jedynie poprzez pojęcie bioaktywności. Wszystkie inne sposoby są trudne i zabrałyby mi sporo czasu, a i tak nie przekazałyby całej prawdy.

A więc: Jesteś tym co jesz! Zapamiętaj! Jesteś tym co jesz! Czyli to co zjesz, staje się po przetworzeniu przez twoje ciało, właśnie twoim ciałem. Od jakości tego co jesz, zależy jakość twego ciała. Zgadza się?

A teraz zadam ci pytanie: Twoje ciało jest żywe, zgadza się? Twoje komórki są żywe, zgadza się?

Czy nadal mają być żywe i zdrowe? Tak, nadal takie mają być. Jeśli tak, to jaki pokarm masz jeść, żywy, czy martwy? No tak, wiedziałem, pogubiłeś się.

No i tu się kłania pojęcie bioaktywności.

Wyobraź sobie, że zabijasz koguta. Czy potrafisz po odcięciu mu głowy, sprawić by żył, by biegał znowu po podwórku, budził cię o świcie swym pianiem, oraz czy on nadal mógłby sprawiać by kury znosiły jajka?

No zgadza się, nie potrafisz. Ale twój organizm potrafi z jego mięsa, ale bez twojego dalszego przetwarzania, wykorzystać je do budowy  swoich komórek. Ty nie potrafisz, ale twoje ciało to potrafi. Natomiast jeśli ugotujesz z tego koguta rosół, to już nic ci nie pomoże, twój organizm tego też nie potrafi. Nie może już ożywić jego komórek, by ożywiały, by podtrzymywały twoje życie. Nie potrafi tego. I dlatego powinniśmy spożywać żywe pokarmy (bioaktywne), czyli takie, które nie zostały zniszczone, uśmiercone. Gotując rosół sprawiasz, że białka, enzymy, wszystko co było jeszcze żywe zostało zdegradowane, bezpowrotnie uśmiercone. Białka, enzymy zostają zdenaturowane  w temperaturze powyżej 42 stopni. Później to wszystko co z tego zostało jest już martwe.

Tak samo jest z pokarmem roślinnym. Jeśli zetniesz głowę … kapuście, jest jeszcze żywa. Lecz jeśli ją ugotujesz, usmażysz, przestanie taka być, stanie się martwa. Jej komórki nie będą miały bioaktywnej wartości, raczej będą nam szkodziły niż dawały życie. Jeśli zrobisz z jabłek dżem, z wiśni likier, z winogron wino, a z jajek jajecznicę, to wszystko uśmiercisz, przestanie być bioaktywne i przestanie mieć dla twojego ciała pełną wartość. Owszem dostarczy ci białek, tłuszczów, dostarczy energii, ale nie dostarczy życia, witalnej energii, z której budujesz swoją energię, swoje zdrowie, z której twój organizm czerpie siłę do odbudowy, do samouzdrawiania, do podtrzymania odporności.  Białka, tłuszcze i węglowodany, witaminy, sole mineralne to nie wszystko. Potrzebne są jeszcze pewne żywe, nieuśmiercone przetwarzaniem struktury, które ożywiają, podtrzymują życie, przenoszą życie z jednego istnienia na drugie. Tak to stworzyła natura, i człowiek, póki co, nie jest w stanie tego powtórzyć, naśladować, wyprodukować coś, co byłoby temu bliskie, lub potrafiło to w jakiś sposób zastąpić. Człowiek nie potrafi zrobić, wymyśleć niczego bioaktywnego, czegoś co byłoby żywe, żadnego żywego organizmu, żadnej żywej komórki, żadnej bioaktywnej żywności. Potrafi to zrobić natura. Może to zrobić z nasion, z zapłodnionej komórki jajowej, poprzez pączkowanie, podział, poprzez pewne procesy wegetatywne, ale nie potrafi tego zrobić człowiek na taśmie produkcyjnej, ani w laboratorium.

Jedząc przetworzony pokarm, martwy, nie bioaktywny, jeśli jest to spora część tego co jesz, większość tego co dostarczasz swojemu organizmowi, powoli uśmiercasz swoje komórki, ujmujesz im życia. Ujmujesz i zabierasz zdrowie, komórkom, oraz całemu organizmowi. Im mniej jesz żywej żywności, im mniej bioaktywnych, nie przetworzonych pokarmów, tym większy stwarzasz problem dla swojego organizmu, on ma coraz większe kłopoty, by utrzymać zdrowie, by zachować dobre samopoczucie, by nie cierpieć, by nie chorować, by dłużej żyć.

Wiele chorób, szczególnie tych przewlekłych, przez medycynę uważanych często za nieuleczalne to choroby powstałe z powodu braku witalności, bioaktywności i spowodowanego tym osłabienia odporności, zdolności do samouzdrawiania, do oczyszczania z toksyn, zdolności do harmonizowania pracy całego organizmu. I postępuje to osłabianie z pokolenia na pokolenie. Jeśli odżywiasz się przetworzoną żywnością, to twoje dzieci będą bardziej chorowite niż ty, będą miały alergie, cukrzycę i wiele innych chorób i to znaczne wcześniej niż ty. Poniżej przedstawiam wnioski z badań nad tym problemem.

A więc, skoro nie potrafisz przywracać życia zwierzętom, roślinom, to ich nie uśmiercaj. Nie gotuj, nie smaż, nie grilluj, nie przetwarzaj tak, by ich komórki straciły życie.

Jedz przynajmniej 51% bioaktywnej żywności, jeszcze lepiej, gdzieś w granicach 70-80% a dłużej zachowasz zdrowie, młodość, dobre samopoczucie, rzadziej dopadać cię będą choroby, będziesz bardziej żywy, witalny, kreatywny, radosny.

Pamiętaj! Jesteś tym co jesz!

Te żywe struktury wewnątrz pokarmów, które spożywamy to flawonoidy, karotenoidy, irydoidy, wiele innych, i to o ich obecność trzeba zadbać w naszym jedzeniu, by żyć zdrowo i długo.

Tylko życie może podtrzymać życie, tylko to co żywe może przedłużyć życie. Na dłuższą metę tylko bioaktywny pokarm służy zdrowiu.

Jesteś na tyle bioaktywny, na ile bioaktywnie się odżywiasz.

Jesteś tak żywy, jak bioaktywne jest to, co jesz.

A teraz, na potwierdzenie tego co powiedziałem badania nad tym tematem:

Pożywienie surowe, czy przetworzone? Ciekawe badania

Przekonuję w swoich tekstach do surowego, witariańskiego sposobu odżywiania. Korzystam w tym z własnego życiowego doświadczenia. Od wielu lat podstawą mojego wyżywienia jest surowa, roślinna dieta. Jestem przekonany, że przetwarzanie żywności, np. gotowanie, niszczy ją, pozbawia wartości, co prowadzi do psucia zdrowia ludzi. Ale okazuje się, że nie tylko ludziom taki sposób odżywiana psuje zdrowie i to coraz bardziej, z pokolenia na pokolenie. Robiono doświadczenia w tej sprawie na kotach, oto co zaobserwowano (tekst dostałem od jednego ze znajomych na facebooku, który streścił mi angielskojęzyczne filmy na YouTube):

„Badacz wziął same zdrowe koty i podzielił je na kilka grup:

• Pierwsza, podstawowa grupa,  jadła tylko surowe mięso z organami i tranem,
• druga, to samo, ale gotowane.
• kolejna grupa jadła 1/3 surowego mięsa, a oprócz tego także 2/3 surowego nabiału,  
• kolejna z grup, które jadły gotowane, dostawały pasteryzowany i słodzony nabiał.

Hodowano je w takich samych warunkach i rozmnażano.

Wnioski:

• Już w pierwszym pokoleniu były widoczne zmiany w uzębieniu, budowie kości i wielkości. W następnych w alergiach, gorszej koordynacji ruchu, zmniejszeniu puszki mózgowej.
• 3 pokolenie kotów na pokarmach gotowanych było tak słabe, że nie potrafiło urodzić żywych dzieci.
• Surowa grupa z nabiałem nie odstępowała w zdrowiu od surowej, czysto mięsnej.
• Najgorsze zdrowiemiała grupa ze słodzonym, pasteryzowanym mlekiem.
• Co ciekawe, degeneracje w grupie z gotowanym mięsem pogłębiały się z pokolenia na pokolenie.
• Później badacz odwrócił doświadczenie i karmił trzecie pokolenie hodowane na pokarmach gotowanych, mięsem surowym.
• Aż 4 pokolenia zajął pełny powrót do zdrowia kotów.

Co ciekawe, później wykonali inne doświadczenia i hodowali rośliny na kocich odchodach.

• Okazało się, że zdrowie roślin było wprost proporcjonalne do zdrowia grup kotów na których odchodach wyrosły.
• Badania te zostały skorelowane z badaniami Westona Price,a, który doszedł do podobnych wniosków w swoich badaniach na społeczeństwach ludzkich.”

A teraz dla niedowiarków mam propozycję:

• Pójdź do zoo i zorientuj się czym są karmione lwy, małpy, i inne zwierzęta tam eksponowane
• Spróbuj karmić krowę ugotowana trawą, zaobserwuj jakie będzie miała zdrowie
• Czym się różni dzikie ptactwo od tego domowego, np., gęsi, kaczki, jeśli chodzi o tuszę, zdrowie
• Spróbuj karmić krowie oseski krowim, pasteryzowanym mlekiem. Jak myślisz jak długo pożyją? Sprawdź, czy rolnicy w ten sposób karmią swoje zwierzęta. Dlaczego tego nie robią?

Piotr Kiewra

Umierające pomidory

Uwielbiam pomidory. Mogę je jeść codziennie przez cały rok. Pamiętam pomidory z babcinego ogródka sprzed 50 lat: pachnące, smaczne, soczyste, tchnące zdrowiem. Układane po  sezonie na parapecie dojrzewały w resztkach jesiennego słońca, czasem nawet kilka miesięcy.

Czym się różnią tamte pomidory od tych, które kupujemy dzisiaj w marketach, na bazarach?

Tym, że tamte były żywe i to przez długi czas, a te które kupujemy dzisiaj są umierające. Dosłownie. Nieraz już na drugi dzień po przyniesieniu ze sklepu zaczynają się psuć.

Co jest tego przyczyną?

Bardzo słaba bioaktywność. Rosną na kiepskiej ziemi, maja niewiele słońca, lub są naświetlane sztucznie, dokarmia się je tylko makroskładnikami, zapominając o mikroelementach, o pierwiastkach śladowych, przyspiesza się ich dojrzewanie w sposób sztuczny – najczęściej chemicznie. Takie pomidory żyją, mają bioaktywne składniki, czyli takie które utrzymują je przy życiu, stanowią ich układ odpornościowy, ale maja ich mało, albo te składniki ze względu na warunki – sztuczne warunki, i napędzanie je do szybkiego wzrostu i dojrzewania, są bardzo osłabione. Żyją szybko, dojrzewają szybko, ale też szybko umierają.

Takie to właśnie, mało bioaktywne pomidory, umierające pomidory kupujemy i jemy. A ponieważ jesteś tym co jesz …

I nie dotyczy to tylko pomidorów, dotyczy to wszystkich roślin uprawianych na skalę przemysłową, dotyczy to całego współczesnego rolnictwa. Rolnictwo produkuje dzisiaj szybko i dużo, ale produkuje byle co, produkuje coś bez większej wartości. Dlatego i nasze zdrowie, nasza odporność nie prezentuje większego potencjału. Jemy więcej, bo nasze komórki domagają się więcej rzeczy o większej wartości, domagają się więcej życia, a niestety dostają prawie że trupy, coś co ledwie żyje. Trudno się spodziewać w związku z tym, by  nasze zdrowie miało się lepiej, niż to co jemy. Pogarszamy jeszcze sytuację przetwarzając żywność, smażąc pomidory, produkując z nich ketchupy, przeciery, coś co nie ma żadnej bioaktywnej siły.

Tak samo jest, gdy kupujesz umierające jabłka, inne owoce, warzywa, coś co powinno nas wzmacniać, a nie wzmacnia – osłabia i na  dodatek truje, bo są nafaszerowane chemią.

Tęsknie do babcinych pomidorów i do innej żywej żywności. Taką możemy dzisiaj znaleźć w swoich własnych ogrodach, u rolników uprawiających w sposób tradycyjny, u tych którzy uprawiają je w sposób organiczny, zgodnie z naturą. Taki pomidor ma wartość dziesięciu i więcej umierających pomidorów, jedno jabłko daje ci tyle bioaktywnych składników, co cały zbiór owoców z jednego drzewa uprawianego na plantacji.

Szukaj więc zdrowia i życia w żywej – bioaktywnej, surowej, nieprzetworzonej żywności: w owocach i warzywach, ziarnach, orzechach.  Takie odżywianie to profilaktyka zdrowia i to stronienie od lekarzy. Zdrowia nie znajdziesz u lekarzy, bo oni nie zajmują się zdrowiem, oni zajmują się chorobami, a duża ich część powstała z powodu umierających pomidorów, jabłek, i przede wszystkim z powodu przetworzonej żywności, a więc martwej żywności.

Odpowiedz sobie na pytanie: ile zdrowia, ile siły, ile witalności, ile życia, możesz zyskać jedząc to co martwe, słabe, umierające? No, ile?

Piotr Kiewra

Witariańskie odmładzanie

Otrzymaliśmy od natury kilka darów, między innymi ciało z określonym potencjałem zdrowia, naturalne pożywienie, parę innych rzeczy, a wśród nich wolną wolę, czyli możliwość wyboru tego co ze swoim życiem i zdrowiem zrobimy. A zrobić możemy wiele. Od milionów lat dowodów tego dostarczają przedstawiciele rasy ludzkiej na całym świecie.

Nasze ciała otrzymały kilka mechanizmów, których naszą wolą nie musimy kontrolować, np. oddychania, krążenia krwi, samo naprawiania się komórek, organów, a nawet leczenia chorób, urazów, zranień. Możemy te dary roztrwonić – psuć poprzez osłabianie tych mechanizmów, albo je wzmacniać. Kluczem jest styl życia jaki prowadzimy.

Jakość naszego zdrowia, długość i jakość życia, jest w naszych rękach. Okazuje się, że nasz wiek kalendarzowy wcale nie musi oznaczać gorszego zdrowia, mniejszej witalności naszych ciał i nie musi pogarszać się wraz z upływem lat, a nawet, że możemy się w pewnym zakresie odmładzać.

Mówię o tym, bo sam tego doświadczam, sam sobie i innym to udowadniam własnym przykładem.

W tej rubryce mówiłem o tym wielokrotnie, dzisiaj trochę o odżywianiu i jego wpływie na nasz wiek biologiczny, czyli na faktyczny stan naszego zdrowia, jego witalność.

Zamiast jednak długich wywodów i teorii niech się wypowie nauka, niech powiedzą co mają do zakomunikowania nam fakty.

Naukowcy odkryli, iż najbardziej przyspieszają starzenie się naszych komórek tzw. KOŃCOWE PRODUKTY ZAAWANSOWANEJ GLIKACJI (nazywamy je w skrócie AGE), czyli cukry łączące się z białkiem w naszych komórkach.  Im ich więcej tym gorzej. Na ich poziom wpływa jakość spożywanej żywności. Okazuje się, że im bardziej żywność jest przetworzona, im dłużej gotowana, czy smażona, tym więcej jest tych szkodliwych związków.  I odwrotnie im więcej spożywamy surowej, nieprzetworzonej żywności, tym tych związków dostarczamy mniej. Możemy te wartości mierzyć. Mając tę wiedzę, możemy ustalić taką dietę, by to służyło naszemu zdrowiu, witalności, spowolnieniu procesu starzenia, a nawet w pewnym zakresie odmłodzeniu.

Zobaczmy zatem jak na poziom AGE wpływa gotowanie, smażenie, grillowanie.

Produkt	Poziom AGE
Banan	9
Jabłko	13
Marchew	10
Ogórek	31
Lekko podgotowane kurze jajko	19
Kulki (śniadaniowe) ryżowe Krispies	600
Smażone jajko	1237
Masło	1324
Big Mac	7801
Smażony bekon	11905
Grillowany kurczak	16668

Co wynika z jedzenia przetworzonej żywności? Problemy zdrowotne, choroby, brak energii, obniżona odporność, szybsze starzenie się komórek, organów, jak i całego organizmu . Poziom tych szkodliwych związków, czyli nasz wiek biologiczny możemy już dzisiaj mierzyć w naszych organizmach przy pomocy specjalnych skanerów określających poziom AGE. AGE kumulują się w naszym organizmie, a obniżeniu ich poziomu sprzyja nie tylko odżywianie, lecz ruch, uregulowanie spraw stresu.

Poddałem się takiemu badaniu i okazało się, że jestem o 1/3 młodszy, niż wskazuje to mój kalendarz, a dzięki tej tabelce wiem, co zrobić, by poziom AGE w moim organizmie obniżyć do odpowiedniego  dla dwudziestolatka. I to zrobię. Jak? Poprzez naturalny sposób odżywiania oparty na surowych warzywach i owocach, oraz specjalnych napojach zawierających mnóstwo składników pomagających usuwać i neutralizować  związki AGE. Tobie też to proponuję.

Wywodzimy się z natury, stąd naszemu zdrowiu najbardziej sprzyja odżywianie naturalne, czyli odżywianie się nieprzetworzoną żywnością, przede wszystkim surowymi warzywami i owocami, pokarmem roślinnym.

Tutaj filmik o tym co powiedziałem powyżej: http://truage.eu.com/2551847/pl-pl/truage/home.html?pickmarket=1#u=VkjXcHD7GNRS&step=enter

Wykład dr Ewy Dąbrowskiej o naturalnym żywieniu i jego wpływie na procesy samoleczenia http://www.youtube.com/watch?v=tFlQXgbi2ns

Piotr Kiewra

Dorastanie do witarianizmu

Celem naszego życia jest samo życie – egzystencja, a w nim doświadczanie przyjemności

Co taką przyjemność zapewnia?

• wypełnienie się miłością, a więc dzielenie się
• nie przeciwstawianie się egzystencji, co oznacza życie w zgodzie z naturą, w zgodzie ze sobą, w zgodzie z prawdą, wyzbycie się nadmiaru ego
• dobre zdrowie

Dlaczego zaczynam rozważania o sposobie odżywiania od odpowiedzi na najpopularniejsze filozoficzne pytanie, którym jest pytanie o sens życia? Bo jest zasadne w tym przypadku, przekonacie się w dalszej części, ale również by pokazać pewien paradoks wynikający z zestawienia z drugim z najpopularniejszych egzystencjalnych pytań: co jeść? Dzisiaj to ostatnie pytanie, ze względu na wielkie problemy ze zdrowiem całej populacji, zadaje sobie coraz więcej ludzi.

Ludzie są świadomi, że są tym co jedzą, ale nie są świadomi tego, co jest zdrowe.

Do tej świadomości trzeba dorosnąć, trzeba to zrozumieć, a nie jest to łatwe, bo jest tyle różnych informacji, które zaciemniają prawdę, iż jedzenie z prostej, instynktownej czynności służącej podtrzymaniu życia przemieniło się w sztukę, filozofię, stało się wielkim polem działania dla nauki. Cały problem w tym, że nauka zamiast raz na zawsze przesądzić o wyższości odżywiania naturalnego, sprzedaje swoje usługi tym, którzy szukają sposobów na uzasadnienie spożywania przetworzonej żywności. Dzięki obecności pieniądza nauce bardziej zależy na uzasadnieniu potrzeby funkcjonowania przemysłu przetwarzającego żywność, kreowaniu potrzeby istnienia sztuki kulinarnej, niż na potwierdzeniu prawdy. Nauka tak bardzo zagmatwała sprawy żywienia ilością terminów, pojęć, tabelkami, wyliczeniami, zasadami, że mało kto to rozumie. Większość ludzi nie ma głowy do tego, by na co dzień poświęcać temu czas i uwagę. Powstał dzięki temu wielce szkodliwy przesąd, iż zdrowe odżywianie jest drogie, czasochłonne i w dzisiejszych czasach niemożliwe.

Człowiek jest jedynym stworzeniem w przyrodzie, które nie wie co ma jeść.

Chemia (chemiczne dodatki w procesie produkcji i przetwarzania żywności) – tak naprawdę – stała się dobrym sposobem na odwrócenie uwagi od innego, znacznie ważniejszego powodu tego, iż jedzenie stało się niezdrowe, a mianowicie: jedzenie powinno być spożywane w stanie naturalnym, bo takie jest najwartościowsze, bo jest żywe, zawiera bioaktywne składniki, które przetwarzanie niszczy.

Nawet najbardziej inteligentne jednostki mają sporo problemów, by to pojąć, bo wmówiono nam, że to wymaga wiedzy, wymaga kosztów, wymaga wysiłku.

Ale okazuje się, że wiedza nie zapewnia sukcesu, bo problem leży gdzie indziej: nie w tym, by wiedzieć więcej, ale w tym, by na powrót zbliżyć się do natury, czyli na tym, by porzucić niepotrzebną wiedzę.

Powinniśmy jeść to co naturalne, nieprzetworzone – to jest zdrowe.

Zauważmy, że najwięksi smakosze, ludzie rozmiłowani w sztuce kulinarnej, nastawieni przede wszystkim na smak są najczęściej, brzydko mówiąc – grubasami. Dlaczego? Bo jedzenie stało się u nich, w dużej mierze, celem życia, a nie tym czym faktycznie jest, czyli środkiem do podtrzymania życia.

Jemy po to by żyć, a nie żyjemy po to by jeść.

Jeśli, ktoś uważa inaczej … to jego prawo.

Ile uwagi powinniśmy poświęcać odżywianiu? Nic. Odżywianie nie powinno nam zaprzątać w ogóle uwagi. Zdobywanie pożywienia owszem, ale nie myślenie o jedzeniu. Jedzenie powinno być instynktowne, tak zostaliśmy zaprogramowani. Ile uwagi poświęcamy mruganiu oczami, oddychaniu, krążeniu krwi, wydzielaniu się soków trawiennych w żołądku? I tak powinno być z odżywianiem.

I dlatego, jeśli uważasz się za osobę dojrzałą, dorosłą, to dorośnij wreszcie do prawdy o odżywianiu – do odżywiania naturalnego.

Nie, nie przekonuję cię do biegania po dżungli i poszukiwania korzonków, polowania z dzidą na sawannie, do zbieractwa, przekonuję cię do jedzenia naturalnych, nie przetworzonych produktów. Możesz je kupić na bazarze, w sklepie, markecie, możesz je sam wyhodować, ale jedz w postaci nieprzetworzonej. Oto cała filozofia, oto cała prawda. Nie licz, ile tego jesz, jedz ile chcesz, to na co masz ochotę, ale nie jedz tego co jest przetworzone, a przynajmniej zmniejsz to bardzo znacznie. I tyle. Dlaczego? Bo jest to dla ciebie najzdrowsze i najbardziej odpowiednie. Twój układ trawienny i wszystkie komórki twego ciała tego właśnie potrzebują.

Nasze organizmy mają wielkie zdolności do samoregulacji, do samouzdrawiania pod warunkiem, że nie są stale niszczone stresem – skutkiem stylu życia narzuconego przez społeczeństwo, oraz odejściem od natury: od czystej, żywej wody, zdrowego środowiska, słońca, naturalnej żywności, porcji codziennego ruchu.

Dzisiaj najbardziej zbliżonym do naturalnego jest odżywianie witariańskie, czyli jedzenie surowych, nieprzetworzonych produktów. Jest odżywianiem pierwotnym, boskim i najlepszym. Nauka, żaden przemysł, żadna ludzka wynalazczość nie jest tu w stanie nic dodać, nic usprawnić, nic udoskonalić. Tak jak człowiek nie jest wstanie wymyślić i skonstruować od podstaw drugiego człowieka, tak nie jest też  wstanie skonstruować pożywienia, które mogłoby konkurować z naturalnym. Ptaki, owady, inne zwierzęta, nie sieją, nie orzą, a żyją. Jeśli nie przeszkadza im człowiek, to pożywienia mają w bród. Każdy organizm w świecie przyrody ma swoją niszę, swój naturalny pokarm. Człowiek również. Nie muszę ci mówić jaki, bo wiesz: owoce, warzywa, orzechy, pędy, liście, nasiona (wymienione wcześniej to tzw. raw vegan food), inne, takie jak mięso, jaja, ale raczej jako dodatki – pokarmy spożywane „od święta”, lecz w formie nieprzetworzonej, więc też niegotowanej, surowej, nieprzyprawionej. Dlaczego? Bo to obserwujemy w świecie zwierząt i tak było z człowiekiem u jego początków.

Przetwarzanie żywności nie jest postępem, jest niszczeniem jej wartości, jest niszczeniem zdrowia człowieka, bo jesteśmy przecież tym co jemy. Przetwarzanie żywności zabiera jej bioaktywną wartość, zabiera energię życia, więc zabiera ją również nam. Tego nie potrzeba specjalnie udowadniać, wystarczy porównać jak długo jest w stanie przetrwać jabłko surowe i ugotowane.

W jaki sposób ludzie dorastają do witarianizmu?

• Kierunek naturalny: Przekonują się na przykładzie pozytywnych zmian w swoim zdrowiu i samopoczuciu, czyli poprzez praktykowanie takiego sposobu odżywiania (do tej pory dość rzadko wybierana droga, bo za bardzo ludzie ufali nauce, ale liczba zwolenników gwałtownie rośnie).
• Kierunek life style – owy: decyduje tutaj nastawienie na zdrowie wynikające z pewnej mody
• Kierunek naukowy: wynika z uzasadnienia naukowego promowanego przez część nauki
• Kierunek filozoficzny (ekologiczny): wynika z chęci ochrony zwierząt, ochrony środowiska, lasów.

Odżywianie naturalne to odżywianie oparte na prawdzie, że by żyć, trzeba jeść, że by żyć zdrowo trzeba jeść zdrowo, bo jesteśmy tym co jemy.

Dorastanie do witarianizmu, to dorastanie do prawdy, że odżywianie ma służyć zdrowiu. I ta motywacja powinna być pierwszorzędną. Każda inna jest sztuczną, jest filozofią, jest uzasadnianiem, że powinniśmy się odżywiać tak, a nie inaczej z jakichś innych powodów, niż po to by żyć.

Wszystkie inne uzasadnienia są naciągane i dlatego często wywołują ostre sprzeciwy u przeciwników. Chcę podkreślić, iż wszystkie kierunki są pożyteczne, bo w efekcie prowadzą do zdrowia i wielu innych pożytecznych zmian, ale niektóre ze względu na swój ograniczony zakres oddziaływania na potencjalnych zwolenników spowalniają postęp w szerzeniu prawdy o zdrowiu, np.  nie przekonuje większości ludzi argument ochrony zwierząt, a wręcz prowokuje do szukania na siłę argumentów przeciwnych, nawet prokurowania tych dotyczących szkodliwości dla zdrowia, o posądzeniach o sekciarstwo nie wspominając. Z własnego doświadczenia, ale przede wszystkim z pokazywania własnego przykładu, widzę, że ten naturalny jest najbardziej skuteczny, bo cele są tu osiągane znacznie szybciej. Tak naprawdę intuicyjnie my tę prawdę znamy, więc nie potrzeba przekonywania, dzieje się to w sposób naturalny.

Przekonywanie innych do witarianizmu inaczej niż  poprzez argument zdrowia wywołuje sprzeciwy, ostre dyskusje, naciąganie faktów i posądzenia o sekciarstwo. Gwarancja dobrego zdrowia i samopoczucia, wielka witalność szczególnie przy pokazywaniu własnego przykładu są w stanie zrobić tu więcej, niż każdy inny argument.

Jeśli świat zrozumie na czym polega zdrowe odżywianie i czemu tak naprawdę służy, to straci zainteresowanie innym odżywianiem. Przy okazji straci zainteresowanie hodowlą zwierząt, wycinaniem lasów, a nawet wręcz przeciwnie, zyska motywację, by odbudowywać naturę, by ją chronić, by zmienić sposób patrzenia na naturę.

Zrozumienie tej jednej rzeczy jest naprawdę ważne, ale ona musi dotrzeć do świadomości jak największej grupy ludzi i wtedy ludzie zagłosują żołądkami za ochroną zwierząt i lasów.

Dorastanie do witarianizmu to wyeksponowanie prawdy o zdrowiu, jej zrozumienie przez większość ludzi. A ta prawda musi się stać prosta, tak prosta, jaką jest w istocie każda prawda.

By dorosnąć do witarianizmu, trzeba zrozumieć, że jest jeszcze kilka innych potrzeb naszego ciała i naszej istoty jako całości:

• słońce, woda, ruch
•  naturalny sposób myślenia pozwalający na zharmonizowanie się z całością otaczającego nas świata

Co to ostatnie oznacza?

• Życie w zgodzie z naturą, ze sobą, ograniczenie władzy naszego rozbudowanego ego (na rzecz miłości), wynikającego z życia w społeczeństwie, a więc pełnego rywalizacji, oceniania innych, ale i porównywania siebie do innych, pośpiechu, stresu, przedkładania tego co się ma, nad to kim się jest.
• Raczej oduczanie się niż nabywanie nowej wiedzy, czyli porzucenie balastu zbędnej, szkodliwej wiedzy, nawyków dotyczących stylu życia, a m.in. odżywiania (na przykład dotyczących kalorii – jedzenie przetworzonej żywności wymaga spożywania znacznie większej ilości kalorii, bo trawienie niewłaściwego dla naszych systemów trawiennych pokarmu wymaga znacznie większej energii, nie mówiąc o tym, że utylizacja śmieci też kosztuje kolejne porcje energii).
• Jeśli masz wątpliwości, czy ten sposób odżywiania jest dla ciebie właściwy, to będzie niewłaściwy, bo ciało słucha twego umysłu, a wątpliwości to stres dla ciała.

Oto moje dorastanie do surowego, roślinnego odżywiania.

Przestałem jeść mięso w wieku około 3 lat. Od tego czasu większość mojej diety stanowiły rośliny. Przez jakiś czas jeszcze mleko i jego przetwory były znaczącą pozycją w mojej diecie, a to ze względu na moje przekonanie o tym, że potrzebuję dużych ilości białka. Później i to wyeliminowałem, bo przekonałem się, iż szkodzą mi i to bardzo poważnie. Od tej pory jedynym na stałe zwierzęcym produktem pozostały jajka (ok. 10 tygodniowo). Z czasem też mój organizm zaczął mi podpowiadać, że znacznie lepiej się czuję, gdy zamiast gotowanych warzyw, zamiast owoców przetworzonych na kompoty, dżemy, musy i inne wynalazki, lepiej, dużo lepiej się czuję, gdy jem surowe. Więc surowe zaczęły przeważać w moim sposobie odżywiania, stanowiły już co najmniej połowę, później 80% masy pożywienia. Nie stało się to dlatego, że gdzieś o tym wyczytałem, ktoś mnie przekonał, ale dlatego, że tak mi podpowiadało samopoczucie, zdrowie, kondycja fizyczna jako oznaki tego, że czynię słusznie. Gdy taki sposób zaczął przeważać, mój organizm zaczął mi podpowiadać, co mu nie służy, co mnie zakwasza, co mi szkodzi, więc powoli eliminowałem wszystko co mi to samopoczucie pogarszało, łącznie z chlebem (choć jem go nadal, ale zdecydowania mniej i raz na kilka dni). I tak powoli przekonałem się, że lepiej się czuję po surowych jajkach, że nie jest dobrze mieszać pokarmy gotowane i surowe, że lepiej zjadać pojedyncze owoce, niż robić z nich sałatki, czy shake’i. Trochę inaczej z warzywami, te akurat mieszam, choć w ograniczony sposób.

Wreszcie przyszedł taki czas, że usłyszałem, że jest taki sposób odżywiania, jak witarianizm. Ucieszyłem się, bo okazało się, że to samo co ja, odczuwają jeszcze inni.

Od co najmniej kilkunastu lat nie suplementuję się żadnym sztucznym zestawem witamin, właściwie w ogóle nie używam suplementów. Od sześciu lat piję jedynie napoje bioaktywne z noni, ale tak naprawdę to nie jest suplement, to jest bardzo silnie bioaktywna, żywa, surowa żywność.

Nie wyznaję zasady, że powinienem jeść śniadania, czy kolacje. Jem kiedy mam ochotę, to na co mam ochotę, w ilości jakiej mam ochotę. Nie liczę kalorii, witamin, minerałów, po prostu jem.

Trzy razy w tygodniu ćwiczę na siłowni, po około 15 – 30 minut, oraz biegam lub maszeruję (suma w biegu ok. 35 – 60 km tygodniowo) i pływam (również zimą w jeziorze).

Dlaczego mówię o aktywności fizycznej przy okazji tematu dotyczącego odżywiania? Dlatego, że wg mnie witarianizm to nie tylko odżywianie.

Witariański sposób odżywiania zmienił również moje podejście do pozostałych dziedzin życia.

Kiedyś, np. 30 lat temu, mój organizm zakwaszony przetworzoną, gotowaną i smażoną żywnością oraz dodatkowo skutkiem sporego wysiłku, np. biegu, potrzebował znacznie więcej czasu na regenerację, niż dzisiaj po surowych owocach.

Odżywianie witariańskie stało się dla mnie terapią leczniczą, zadziałało odmładzająco, witalizująco, energetyzująco, harmonizująco. Tak samo stanie się dla wszystkich, którzy byli i są zakwaszeni, mają niedobory, choroby, bo jest odżywianiem naturalnym.

Stałem się bardziej odporny, choć na pewno zadziałały też inne czynniki, nie tylko odżywianie i napoje bioaktywne, ale również morsowanie, pewne zmiany mentalne, których dokonałem i odpowiedni, systematyczny ruch.

Z bardzo naturalnego stylu mojego życia, jeśli chodzi o aktywność, dorosłem jeszcze – tak mi się zdaje – do naturalnego (prawie, na ile to możliwe w cywilizowanym, skomercjalizowanym świecie, w którym mało już miejsca na naturę) sposobu odżywiania. Zmieniam, będę zmieniał i testował jeszcze wiele rzeczy, ale dziś mogę stwierdzić, że naturalny i najbardziej sprzyjający zdrowiu i dobremu samopoczuciu sposób życia to: duża, codzienna aktywność, tym większa im mniej aktywna ruchowo praca, oraz witariański sposób odżywiania.

Dzisiaj, w cywilizowanym świecie, można żyć w sposób naturalny, bardzo bliski naturalnemu.

Żyjąc witariańsko, pieniądze, ale przede wszystkim czas i uwagę zaoszczędzone poprzez taki sposób życia, można poświęcić na rozwój w innych dziedzinach. Można, bo zaangażowanie finansowe, czas i koncentracja poświęcone myśleniu i praktykowaniu „cywilizowanego” – tradycyjnego odżywiania  są znacznie większe. Doświadczyłem tego w czasie całego procesu dorastania do witarianizmu.

Dzisiaj możemy poczuć się naprawdę bardzo naturalnie „polując”. Tak, marsz po sklepach, czy bazarach, po lesie, staje się polowaniem na naturalne produkty, na takie jakie mamy w tej chwili ochotę. Poczujmy się więc, choć na chwilę, jak w dżungli, jak na sawannie. I co się przy okazji okaże? A no to, że nie jesteśmy drapieżnikami. Niech spróbuje ktoś złapać gołymi rękoma np. zająca, dzika, czy wiewiórkę i zjeść to na miejscu, bez usmażenia, czy grillowania. W takich momentach zaczynamy sobie zdawać sprawę kim jesteśmy i co jest naszym naturalnym pożywieniem.

Przygotowanie posiłków, to po prostu jedzenie, bez gotowania, krojenia, myślenia jak to zrobić, by było to smaczne. Bo naturalne są smaczne – ale do tego trzeba dorosnąć (moje dorastanie to odejście od kierowania się smakiem, a to łatwo osiągnąć nie używając np. przypraw i soli, cukru, miodu).

Dla tych, którym trudno jest szybko zmienić nawyki smakowe proponuję skorzystanie z przepisów, których pełno na stronach internetowych (tutaj znajdziesz klika takich zaprzyjaźnionych ze mną stronhttp://piotrkiewra.pl/zaprzyjaznione-strony/). W tych przepisach znajdziesz witariańskie potrawy sporządzone często na wzór tych tradycyjnych. Czasem twoje kubki smakowe nie odczują, iż jesz coś, co jest bardzo dalekie od mięsa, kotletów, kurczaków, ryb, od przetworzonej żywności.

Przy naturalnym odżywianiu znika też wiele problemów cywilizacyjnych: chorób, w tym otyłości, życie staje się przyjemniejsze, ale…  do tego też trzeba dorosnąć.

Ważne!!! jest skąd pochodzi to co mamy jeść: czy z upraw przemysłowych, pełnych środków ochrony roślin, nawozów sztucznych, genetycznie modyfikowanych nasion, antybiotyków, hormonów, z gleb zawierających metale ciężkie, czy też z upraw organicznych, albo z zupełnie dzikich.

Witarianizm to sposób odżywiania, ale w moim wydaniu to również ruch, harmonia wewnętrzna, życie nie zgodnie z przekonaniami, wiedzą, ale zgodnie z naturą, z naturalną energią życia, z instynktem, ponieważ odnośnie spraw cielesnych kierujemy się instynktem. To słuchanie swojego ciała, a nie życie wg cudzej, zapożyczonej wiedzy. W moim przypadku to się sprawdza. To co mogę ci zasugerować, to sprawdzenie na tej samej zasadzie, czyli w zgodzie ze sobą i ze swoim ciałem, co jest dla ciebie dobre.

Uwaga: wielu ludzi będąc witarianami niekoniecznie zdrowo się odżywia. Zdrowe to takie odżywianie, w którym organizm otrzymuje potrzebne mu rzeczy w ilości i jakości niezbędnej do funkcjonowania. Jedzenie zgodnie z jakąś filozofią, a nie zgodnie z potrzebami może zakłócać równowagę. Ważną rzeczą jest też to co myślimy, wolność od stresów, itd. Zapominamy też o tym, że różnimy się potrzebami i konstrukcją, stylem życia. W związku z tym nie ma jednej diety dla wszystkich. Jedyną dietą która spełnia wymogi zdrowia jest dieta instynktowna. Ale ta dieta nie ma rozpisanych kalorii, rodzajów pokarmów, pór jedzenia, nie ma w niej żadnych konkretnych wskazań. Warunkiem jej stosowania jest jej obudzenie i nieuleganie starym nawykom, przekonaniom, które ją zagłuszają. Można, mimo, że jest to pozornie trudne zagadnienie, bo wiele rzeczy zagłusza naszą wrodzoną mądrość ciała, ale mówię to z własnego doświadczenia – naprawdę można.

Instynkt to mądrość ciała spoza rozumu, jest mądrością nagromadzoną podczas rozwoju gatunku. Intuicja zaś jest świadomością spoza umysłu, z naszego wnętrza, z serca. Intuicja to nie intelekt, bo intelekt to wiedza, pochodzi z umysłu, a intuicja to prawda i pochodzi z serca, związana jest z tym co niepoznawalne, z niemożliwym do poznania.  Instynkt i intuicja są zagłuszane przez przekonania, przez cudzą wiedzę, przez ego, przez nawyki, czyli przez umysł. Stąd by wrócić do natury, do zdrowia, do dobrego samopoczucia, trzeba się wielu rzeczy oduczyć.

Witarianizm nie jest osiągnięciem w rozwoju, jest powrotem do naturalnej, wrodzonej mądrości, do prawdy.

Mimo tego, iż prawda nie wymaga dowodów, każdy kto stanie się witarianinem przekona się czym jest natura dla niego i kim się stanie dzięki niej.

Piotr Kiewra

Jedzenie oczami, czyli jak przestać być „na diecie”

Ostatnio dość często ludzie mnie proszą: Piotr, ustal mi dietę, powiedz mi co mam jeść.

Czasem muszę się długo tłumaczyć, dlaczego nie ustalam diet. Mówię wtedy tak:

Wyobraź sobie, że bierzemy do ręki kartkę i długopis, idziemy do lasu i pierwszej napotkanej tam sarnie ustalamy dietę. Piszemy dla niej, co ma jeść na śniadanie, co na obiad, kolację. Piszemy jej, ile ma jeść, czego ma nie jeść, kiedy popijać, czym popijać, jak ma panierować kotlety, ile pieprzu i soli nasypać, i jak długo gotować. Mówimy jej czego się wystrzegać. Rozpisujemy jej to na dni tygodnia, robimy tabelki, liczymy kalorie, wyliczamy ilość węglowodanów, tłuszczów, białek … i obserwujemy jej oczy.

I pytam wtedy swojego rozmówcę: I co widzimy w tych oczach? A on odpowiada:zdziwienie. Tak, tak, to nie ma sensu. Nie nauczymy sarny żadnej diety, bo ona nie stosuje czegoś takiego jak dieta. Nie potrzebuje tabelek w Excelu, wagi, żadnych zasad, nie potrzebuje kartek papieru, nie potrzebuje naszej pomocy – może co najwyżej zjeść pozostawioną jej kartkę z rozpisaną przez nas dietą i jeszcze długo potem będzie się śmiała z naszej naiwności.

Czyli, nie robię tego, nie rozpisuję diet. Bo sam nie stosuję czegoś takiego jak dieta. Niewiele o jedzeniu myślę, po prostu jem. Nie jest to żadna dieta, czyli żaden zestaw reguł. Owszem, dzisiaj – by tak było – trzeba zastosować kilka reguł, dzięki którym odrzuci się reguły narzucone nam przez cywilizację.

I właśnie dzisiaj chcę ci powiedzieć, jak odrzucić reguły, przy pomocy kilku czasowo stosowanych zasad. Chcę ci powiedzieć o tym, żebyś zapomniał o wszelkich dietach, tabelkach, przelicznikach i naukowych terminach, typu: kalorie, węglowodany, białka, witaminy, itd.

Te zasady są potrzebne czasowo, by się nauczyć, a właściwie przypomnieć, to co stosuje sarna i później trzeba je również odrzucić, bo będą już niepotrzebne. Dla saren jest z tym dobrze, tobie też będzie, ale będziesz miał trudniej niż one w lesie, bo za dużo myślisz na ten temat. Sarny nie myślą o jedzeniu, mają więcej czasu na aktywność ruchową, na medytację, na zgłębianie duchowe, na filozofię, na poezję, hi hi, ty natomiast za dużo myślisz o dietach, o przepisach, w ogóle o jedzeniu. Chcę cię nauczyć czegoś zupełnie innego, a więc do rzeczy …

Dla wielu osób odżywiających się w większości przetworzoną żywnością, serwowaną przez gospodynie domowe, babcie, żony, jadłodajnie, bary, restauracje, stołówki, czy przygotowywane samodzielnie, dieta instynktowna* jest czymś zupełnie kosmicznym, czymś niezrozumiałym, czymś nieprzystającym do współczesnej rzeczywistości.

Dlaczego?

Ponieważ dzisiaj ludzie kierują się smakiem potraw. Zaznaczam smakiem potraw, czyli smakiem potrawy przyrządzonej z wielu składników, ugotowanej, usmażonej, przyprawionej, często z dodatkiem wzmacniaczy smaku.

Kierowanie się smakiem potraw nie ma nic wspólnego z instynktem, w którym to potrzeby ciała w postaci instynktownego pociągu, chęci na coś konkretnego kierują w stronę określonych produktów. Natomiast smak to przypadkowość w doborze potrzebnych ciału wartości odżywczych, co w większości przypadków skutkuje niedoborami składników bioaktywnych, a nadmiarem tych energetycznych i budulcowych. Czyli, z jednej strony, to niedożywienie bioaktywnością, a z drugiej przekarmienie energią i białkiem. Skutek jest najczęściej widoczny w postaci nadwagi, otyłości, cukrzycy, osteoporozy, zakwaszenia organizmu, wielu innych chorób, w tym wszystkich tzw. cywilizacyjnych i przewlekłych.

Różnica jest kolosalna, bo smaczne niekoniecznie oznacza zdrowe i potrzebne, częściej zaś jest równoznaczne z zaśmiecaniem, czyli jest przyczyną chorób. Jest to wynik sfałszowania naturalnych smaków produktów, przyprawami, wzmacniaczami smaku, solą, cukrem, przetwarzaniem.

Instynkt kieruje bezbłędnie w stronę tego co jest organizmowi potrzebne.

Jednak działa on tylko odnośnie odżywiania się naturalnymi produktami, nieprzetworzonymi, nie przyprawianymi, nie zmieszanymi i całościowymi, czyli takimi jakie występują w naturze.

Instynkt kieruje w stronę produktów, na które mamy ochotę a  nie wiemy dlaczego. Nie dlatego, że są smaczne, ale z powodu tego, że „cieknie ślinka” na sam widok takich rzeczy. „Zjadamy” je oczami. Instynkt wybiera pokarmy z wielu dostępnych na tej właśnie zasadzie, choć w przyrodzie  wśród zwierząt jest to najczęściej skorelowane z naturalnym występowaniem, pojawianiem się w określonych porach roku określonych produktów. Kiedyś u człowieka było podobnie.

Smak kieruje w stronę nawyków ukształtowanych przez kucharzy. Instynkt kieruje w stronę potrzeb organizmu. 

Mamy ochotę na niektóre rzeczy, choć nie wiemy dlaczego. Małe dzieci potrafią zjadać tynk, ziemię, dopóki nie „wydorośleją”, czyli poprzez wychowanie, system zakazów, nakazów, ktoś im wytłumaczy, że tynku się nie je. Tak samo jest u kobiet w ciąży. Pojawiają się zachcianki, to na to, to na tamto. Odzywa się instynkt. Krowy liżą ściany murowanej obory, jeśli brakuje im wapnia, dzikie zwierzęta potrafią pokonać setki, tysiące kilometrów w poszukiwaniu potrzebnych im minerałów. Kiedyś podobnie było z ludźmi.

Instynkt w dzisiejszych czasach jest tłumiony przez nawyki kulinarne, przez przetwarzanie żywności, przez leki, suplementy dostarczające składników, które w naturze są dostępne w określonych produktach – warzywach, owocach, orzechach i innych produktach.

Dlaczego mówię o diecie instynktownej?

• Bo instynkt prowadzi do zdrowia, natomiast kierowanie się smakiem prowadzi do chorób, nadwagi, otyłości.
• Instynkt nie wymaga wiedzy, znajomości zasad dietetyki, przeliczania kalorii, zliczania składników odżywczych, stosowania tabel, przeliczników, Excela, itd.

Czy jest coś pośredniego miedzy instynktem, a współczesnym sposobem odżywiania opartym na smaku?

Jest nim odżywianie oparte na dużej wiedzy z zakresu dietetyki, składu pokarmów. Jednak nigdy nie jest tak doskonałe jak naturalny instynkt, ponieważ często mylimy się w ocenach, kierujemy się fałszywą wiedzą, nie mamy wszystkich danych, by ustalić czego organizm potrzebuje. Potrzeby różnych organizmów są różne, więc i ustalona dieta może nie być właściwa. Natomiastinstynkt nigdy się nie myli.

W jaki sposób obudzić instynkt?

1. Ponieważ instynkt pracuje dobrze tylko wtedy, gdy jemy produkty naturalne, nie przetworzone (przede wszystkim surowe), całościowe i nie zmieszane, więc to jest pierwszy warunek. Takie właśnie produkty należy wybrać. Spełniając ten warunek wracamy do naturalnego odżywiania. Jednak ponieważ żyjemy w określonym otoczeniu jest on trudny do zrealizowania i dlatego wymaga nieczułości na argumenty „przychylnych” nam osób, wymaga odwiedzania innych sklepów, czasem znajomości z wiejskim, zaufanym gospodarzem, poszukiwania dzikich produktów, wymaga kreatywności. Mój przykład i przykład wielu witarian, wegetarian, wegan, frutarian, świadczy, że jest to możliwe.
2. „Jeść oczami”, czyli spośród wszystkich dostępnych produktów spełniających powyższy warunek, wybieramy ten, na który mamy największą ochotę, na którego widok najbardziej ślinka cieknie. Wymyśliłem ten termin, bo jest to przydatne w doborze produktów podczas zakupów w markecie, czy na bazarze, lub przy tzw. szwedzkim stole.
3. Jemy tylko ten produkt. W czasie tego posiłku jak i następnych w tym dniu i w następnych. Jemy go tak długo, aż minie na niego ochota.
4. Podobnie postępujemy później, wybieramy kolejny, i kolejny, i kolejny.
5. By jednak nie „mydlić oczu” nie dekorujemy potraw, nie przystrajamy, bo to zmienia nastawienie do nich, kusi oczy, fałszuje pewien obraz. Stosujmy tę zasadę do momentu zakończenia budzenia instynktu.
6. Nigdy nie jemy produktów, które nam nie smakują. Może się okazać, często po dłuższym stronieniu od określonej grupy produktów, że nagle zaczyna nam to smakować, wręcz ciągnie nas do tego, by to zjeść.
7. Jeśli chodzi o owoce i warzywa jemy tylko dojrzałe produkty. Niedojrzałe owoce potrafią psuć zęby, i nie dają wszystkich potrzebnych składników, gdyż proces ich tworzenia, jeszcze nie został zakończony. Roślina broni się wydzielaniem różnych rzeczy, które mają zniechęcać przed jedzeniem tego, bo nasiona obecne w owocu, lub w warzywie są jeszcze niegotowe do wysiewu. Raczej rzadko się zdarza, by zwierzęta, ptaki jadły w naturze niedojrzałe owoce. Czasem trudno jest stwierdzić, czy owoc był zerwany jako dojrzały – większość owoców z marketów jest zrywanych jako niedojrzałe, i sztucznie się je „pędzi” w czasie transportu, lub przechowywania. Zupełnie inna zasada obowiązuje przy warzywach liściastych, liściach, pędach, źdźbłach, tutaj raczej zjada się niedojrzałe, nie zdrewniałe części roślin.
8. Czasem trzeba wziąć pod uwagę, iż niektórych produktów nie jemy tylko dlatego, gdyż został w nas ukształtowany określony nawyk, odraza wynikająca z wychowania, kultury, wzorców w środowisku. Przechodząc na instynktowny sposób odżywiania trzeba zapomnieć o tych ograniczeniach.
9. Nie używamy przypraw, soli, cukru, miodu, wzmacniaczy smaku.
10. Zjadamy raczej w postaci naturalnej, tzn. bez miksowania, wyciskania soków, przynajmniej w czasie budzenia instynktu. Później można już w ten sposób je przetwarzać.
11. To co często powtarzają dietetycy, iż dieta powinna być maksymalnie urozmaicona może i jest prawdą, ale tak naprawdę zakłóca działanie instynktu, dlatego, na czas budzenia instynktu powinniśmy tę zasadę  odłożyć. Zresztą obudzony instynkt sam nas zaprowadzi do urozmaicenia, niekoniecznie w jednym posiłku. Nie jest to prawdą, że w każdym posiłku powinno być to, to, i to i jeszcze to,  gdyż organizm źle trawi wiele grup produktów na raz, bo do każdej potrzebuje innych enzymów trawiennych. Czyli obiad składający się z zupy, ziemniaków, schabowego, surówki, kompotu i ciastka jako deseru zaprzecza nie tylko wszelkim zasadom zdrowego odżywiania, ale nie jest dobrze strawiony ze względu na zbyt wielkie „urozmaicenie”. Czyli raczej przynosi więcej szkody, zostawia w organizmie więcej śmieci, niż przynosi pożytku.
12. Dostępne są wszystkie naturalne produkty, nieprzetworzone: takie jak warzywa, owoce, orzechy, nasiona, liście, pędy, korzenie, jaja, mięso (wielu ludzi zrezygnuje z mięsa, gdyż jedzenie nieprzetworzonego, surowego, nie przyprawionego, stanie się niemożliwe, a nawet ryzykowne), ale nie ma tu mleka, bo dla dorosłych, mleko nie jest czymś naturalnym. Taki wniosek nasuwa się z obserwacji wszystkich innych gatunków dorosłych ssaków. Żaden, poza człowiekiem, nie używa mleka, a szczególnie innych gatunków.

By odbudować naturalny instynkt żywieniowy należy odrzucić logikę – naukowe argumentowanie, oraz stare, zwyczajowe, wyuczone nawyki.

Większość ludzi i tak nie jest w stanie zapamiętać tysięcy zasad, szczegółów, danych, więc nie są się w stanie do nich stosować. Zdecydowanie łatwiej jest się podporządkować instynktowi i nie zawracać sobie głowy myśleniem o jedzeniu. Jednak jedna zasada jest tu – musi być – nienaruszalna: trzeba jeść rzeczy nieprzetworzone, takie jakie występują w naturze.

*Kilka wyjaśnień:

Dieta instynktowna, intuicyjna. Bardziej trafny wydaje się termin: instynktowna. Intuicja to raczej wiadomość spoza sfery cielesnej, raczej dotyczy spraw duchowych.

Produkt całościowy. Przykłady: np. jabłko surowe, ze skórką, z pestkami. Pestki dyni. Jajko bez skorupki.

Produkt częściowy. Przykłady: ser, olej roślinny – rafinowany bez pozostałości z wyciskania, masło, biały ryż, biała mąka, cukier, białko oddzielone od żółtka jajka, odtłuszczone mleko, sok z warzyw i owoców bez pozostałości z wyciskania.

Przetworzona żywność. Przykłady: smażone, ugotowane mięso, jajecznica, wędliny, gotowane warzywa, dżem, kompot, mus owocowy, soki owocowe w kartonikach, ale również produkty wymienione w punkcie powyżej, mleko homogenizowane, sól jodowana, żywność z dodatkami smakowymi, z konserwantami, wszelka zamrożona, gotowana, smażona żywność.

Żywność bioaktywna. Żywność w której nie zostały zniszczone naturalne, żywe składniki bioaktywne, stanowiące jej układ odpornościowy, a odgrywające w naszych organizmach pierwszorzędną rolę, między innymi kształtujące naszą własną odporność. Niszczy bioaktywność przetwarzanie, czyli gotowanie, podgrzewanie (temp. pow. 42 stopni denaturuje białka, niszczy sporą część bioaktywności, zabija życie komórki – niszczy – w dużej części – wartość odżywczą dla spożywających ją organizmów), długie przechowywanie, naświetlanie, zamrażanie, niszczą chemiczne dodatki, niszczy dostęp tlenu, np. u jabłek po obraniu ze skórki.

Nie zmieszane produkty: to np., jabłko, pomidor, marchewka, jajko, ale sałatka, surówka, shake, sok z kilku owoców lub warzyw jest już pokarmem zmieszanym. Mieszanie pokarmów zakłóca budzenie lub działanie instynktu. Podam przykład: przez wiele lat uwielbiałem jeść twarożek z cebulką. Była to dla mnie podstawa wyżywienia, gdyż wydawało mi się, że twaróg jest dla mnie najlepszym źródłem białka. Jednak cały czas miałem poważne dolegliwości w żołądku i układzie trawiennym po takim pokarmie. Jednak tłumaczyłem sobie, że skoro mój organizm się tego domaga, bo lubię to jeść, to znaczy że tak ma być. Instynkt mi podpowiadał – jedz twarożek z cebulką, bo to lubisz i jest to ci potrzebne. Pewnego dnia musiałem jednak zrobić twarożek bez cebulki i … okazało się, że w ogóle mi to nie smakuje. Gdy potestowałem to dłużej, to okazało się, że mój organizm domagał się samej cebulki i … soli – jako wzmacniacza smaku. Od tego czasu wiem, że mój organizm z jakiegoś powodu domaga się cebuli. Tak jest do dzisiaj, lecz łączenie jej z innym składnikiem powodowało, że jadłem coś, co nie służyło mojemu zdrowiu.

Piotr Kiewra